- Kategori
- Güncel
Gecenin utancı
Biz sana ihanet ettik.
Karanlık çağın karanlık gecelerinden biri. Gece utancından çığlık çığlığa bağırıyor. O gecenin ucuz kahramanları baykuşlar ve atmacalar. Bir de çiğ et kokusu almış gibi etrafı kolaçan eden ancak görünmemek için gecenin karanlığına sığınan sırtlanlar. Kiraz mevsiminin kokusu bahar gelen memleketimin dağlarına sinmiş. O dağlar ki üç fidanı koruyamadı kollayamadı. Kendi elleri ile teslim etti sırtlanlara. Kahrolası gecenin kahrolası hüznü sinmiş dört bir yana..Tarih 6 Mayıs 1972
Düşünceler bile gözaltındaydı.
Her kitap sakıncalı, her öğrenci şüpheliydi. Sol anahtarı bile yasaklıydı, notaların içinde bir halt karıştırmasın diye.
Dünyadaki en ucuz ve en ağır emekçiler bizdeydi. Maden işçileri, dokumacı işçiler...
Sömürüye karşı özgürlüğün savaşçısı olmak, Deniz Gezmiş gibilerine nasip olmuştu.
Onu yalnız bırakmak da işçilere nasip oldu.
***
Deniz Gezmiş, sofradaki yeri öküzlerden sonra gelen kadınlar için vardı.
Analar, babalar, çocuklar için vardı.
Sırtında işçiliğin yeşil parkası.
Saçlarında rüzgarın deli hırkası.
Ölümden birkaç kez terhis olmuş bir hayat askeri.
Ayakları zincirliyken başı göklerdeydi de, güneşi zaptedecek yürek bile vardı onda.
Aydınlık düşlerini, karanlık gerçeklerin yerine koyamadı.
Doyamadı gençliğinin hayrına bile..
***
Şimdi futbolu din bellemiş gençliğin, Deniz Gezmiş'i anlamasına imkan yok.
Dün Deniz Gezmiş'i yolda bırakan işçilerin, işçi düşmanlarına oy vermesinin bir açıklaması varsa da, kendilerine kalsın.
Onlar televizyon dizilerindeki soytarıları kahraman belleyerek, duvarlarını süslesinler.
***
Haramileri, hayali ihracatçıları ve insanları otel odalarında diri diri yakanları bile özel kanunlarla koruyanlar, Deniz Gezmiş ve arkadaşlarını astılar.
Zor büyüttüğümüz insanlarımızın kolay öldürülmesine izin verdik.
Tıpkı, bugünkü ihanet palazlanmasına izin verdiğimiz gibi.
Tıpkı "Muteber ailelere" geçit verdiğimiz gibi.
(Hakkı Yalçın)
Gecenin utancından çığlık çığlığa bağırdığı o günün üzerinden tam 37 yıl geçti. O gün BAĞIMSIZ TÜRKİYE uğruna ölüme gözünü kırpmadan gidenlerin ardında bıraktığı ülke daha bir karanlık daha da yoksul. Karanlık odakların karanlık düşüncelerinin kör kurşunları artık hedef gözetmiyor. Hedef Anıtkabirde yatanın bile kemiklerini sızlatan son nefesini vermekte olan ülke. Son çırpınışlar, son aydınlık düşünceler yok edilmeli ki birileri bu ülkeyi daha kolay sömürsün daha kolay istila etsin.
O utanç gecesinin gerçek kahramanı Deniz Gezmiş ve arkadaşlarına ne yazık ki bizler layık olamadık. Bu ülkede kötülerin zaferlerini hep birlikte yalnızca seyrediyoruz. Bu utancı ben iliklerime kadar hissediyorum. Ya sizler, sizler ne hissediyorsunuz?.
Ali İhsan UĞUZ
- Toplam blog
- : 72
- : 2174
- Kayıt tarihi
- : 11.04.08
3 Ocak 1958 doğumluyum. S.Muhasebeci Mali Müşavir olarak çalışmaktayım. Edebiyat ve sinema ilgim ..