- Kategori
- Şiir
Gel bölüşelim yalnızlığı

Özledim ekmek gibi su gibi
aç kaldım açıkta kaldım
sensizlikten çilenmez oldu yüreğim
ne mis gibi koktum ekmek gibi çilendikçe
ne de yağmur gibi yağdım üzerine
toprak gibi kokmak istedim şehrinde
gel sen diyordum
gel sen
artık şu yalnızlığımı böleşelim diyordum
sen sevdiceğim
biraz sen
biraz ben olup akalım ırmaklardan
rüzgarlar essiz saçlarımızın arasında
ayrılıktan olmasın özlemimiz
aşktan olsun söylemlerimiz
gel sen diyordum
gel artık bölüşelim şu yalnızlığı
ve çoğalsak diyordum
gözlerimizden damlayan filizlerle.