- Kategori
- Deneme
Geleceği özlüyorum

Yarını seviyorum.
Ne kadar geçmiş desek de bugün üzüldüğümüz ve ağladığımız tüm kötü olaylar dün oldu. En kötüsü dün de kalmıyor acılar bugüne de taşıyordu. Belki de geçmiş, yarını da bekliyordu tüm hissiyatını hissettirmek için yürekte. Yani ne kadar uzaklaşmak istese de insan bir türlü geçmişinden kaçamıyordu.
Tüm kötü anları, içini yakan, biriken acıları bir çuvala doldurup uçurumdan aşağı sallamak ve ardına bakmadan alıp başını gitmek istiyorsun yüksüz, tasasız, dertsiz. Ama olmuyor. Herşeyi o uçurumdan fırlatıp attığını sanıyorsun. Sonra bir bakıyorsun ceplerinden hala o istemediğin geçmişin kalıntıları çıkıyor.
Geçmiş geçti derler, herşey geride kaldı önüne bakmalısın derler ve acılarını, hayallerini görmezden gelirler. O düş kırıklıklarını, buhranlığını, yorgunluğunu hiçe sayarcasına hayata kaldığın yerden devam etmelisin derler. Onlara göre çok kolaydır bunu yapmak.
Peki geçmişin derdi ne ? Mutlu olmak çok şey istemek mi?
Geçmişi sevmiyorum. Dün de geçmişti dünü de sevmiyorum. Geleceği özlüyorum.