Gelenekle deney

Şiirden nefret ederim. Şairlerden daha çok nefret ederim.

İyi şair gördüm. Kötü şair gördüm. Amatör şair gördüm. Şiiri bırakan şair gördüm, Rimbaud anlamında değil, aslında şiirin onu bırakması anlamında. Hobi şair bile gördüm.

100’ü aşkın şiir kitabı okudum. Yüzlercesini alıp sattım. Her elimden geçenin en az 1 satırını da okudum.

Şiir eleştirileri de çok okudum. Hala okuyorum. Şiir dergilerini gördüm mü, özellikle fanzinlere mutlaka bir göz gezdiririm.

Bugüne kadar bana ‘helal olsun’ dedirten bir kitaba raslamamıştım, MİM dahil.

Şimdi rasladım: Gelenekle Deney, Pan Yayınları, 216 sayfa, Haziran 2008.

4 Avusturyalı ve 4 Türk genç şair 2008’de İstanbul’da ve Viyana’da biraraya gelip, hem deneysel şiir, hem bunun üzerine düzyazılar üretmişler. Bu bir proje olarak tasarlanmış ve finanse edilmiş.

Bravo.

Kitaptaki düşünceleri tartışmayacağım. Yalnızca şunu belirteceğim: Yalnızca sanatın değil, bilimin ve düşünün de her alanında deneysellik yanlısıyım, geleneksellikten hiç mi hiç hoşlanmam. (Şerh: Bilimde kastettiğim düşünce deneyi, 3 yıldır becerilemyen CERN deneyi değil.) Kitap gerçekten deneysel. İçeriğiyle ve biçimiyle.

İşte o nedenle hep dedim, diyorum ve diyeceğim ki:

Türkiye’nin toprağında bir tuhaflık var: Onca zulüme karşın, hala genç ve yetenekli sanatçılar ortaya çıktı, çıkıyor ve çıkacak. Kendimden biliyorum, becerdiklerimin becerilmesinin imkansız olduğunu önesüren binlerce kişi biliyorum ve ben has İstanbul toprağının beyniyim. Alın size 23.000 deneysel sayfa, bedava.

Kitaptaki şairler: Ann Cotten, İdil Kızıloğlu, Petra Nachbaur, Mehmet Öztek, Lisa Spalt, Ömer Şişman, Anja Utler, Murat Üstübal.

Dipnot: Pan yayınları genelde müzik kitapları basar, bu kitap orada kaybolup gidecek, gitmiş bile, çünkü ikinci ele çoktan düşmüş ve 1 TL’ye (0, 6 dolar ve 0, 45 avro) aldım.