Gerçek dostlarım

Yüreğimizden taşarak dudaklarımızdan dökülen sevgi dolu sıcacık iki kelime.

‘Canım arkadaşım’ .

Uzun yıllar aranmadan ve birbirini görmeden birlikte olunan günleri anımsayarak unutulmamak ve hatırlanmak ne güzel.

Zaman geçse de gerçek dostluklar asla bitmiyor, eğer gerçekse ve yürekler bir ise, kilometrelerce uzakta ayrı ayrı şehirlerde olunsa da nedeni hiç bilinmeyen bir şekilde birbirlerinden vazgeçemiyorlar dostlar.

Ne durumda ve nasıl olduğun veya oldukları hiç fark etmeden, uzun yıllar görüşmemiş olunmasına rağmen her an hatırlanıyorsa dostlar, bence bu gerçek dostluktur.

Her acıda, mutsuzluklarda, sevinçlerde birlikte olmayabilirler. ‘Merhaba, nasılsın’ dediklerinde hiç ayrılmamış gibi şaşırmadan ve ölüm döşeğinde bile ölmeyi unutup, ‘Sen nasılsın’ demek, karşılaşıldığında hiç ayrılmamış gibi kucaklaşmak harika bir şey.

Dostluklar ılık ılık akar yüreklere ve yürekler de sıcacık dostluklar oluşur, sevgiyle aşılmaz duvarlar örülür ve bu duvarları hiç kimse yıkamaz.

Dostlarımı özledim dostlar gerçek dostlarımı.

Kocaman yürekli sevecen ve sakınan dostlarımı, ağladığım da ağlayan güldüğümde gülen, sıcacık bir tebessümüyle sevdiğini anlatan, huzur veren, şefkat dolu, canım diyebildiğim, canım diyen içten dostlarımı özledim.
Onları çok seviyorum.