Gidip gelmeyeceğini bilsem de

Gelsem gelemem gitsem gidemem alıp başımı

Suların sesine verdim türkümü ağıtlarımı

Kimseye ağlayamam gecelere bile dökemem

Ağlasam ağlayamam dökemem gözyaşımı

Vefamı kaldı durup yaslasam çaresiz başımı

Sımsıcak dost oldum bekledim soğuk kış gecelerinde

Penceremde seni beklerken geçti hep akşam üstülerim

Yapraklarına sarılıp uyudum yalnızlığımın bilmeden sen

Çakıldı demirlerim derinlerine yalnızlık denizinin

Uğultulara karışıp kayboldu güzel günlerim

Çoluk çocuğumla geçen şirin bahçesinde ömrümün

Şimdi sen yoksun gelsen gelemezsin bu hazan bahçeye

Kelebek olsan üstünden bile uçmazsın kim bilir

Kucağımda uyuyamazsın eskisi gibi çimeninde dostluğun

Muhabbetine çömelip kuşlar güvercinler

Şarkı tutururlarmı dersin bizim hatırımıza

Bir yarım şiir gibi donup kalmasa hikayemiz

Baştan başlasak o sohbetlerimize uzaktan uzağa

Unutsa uğramasa istasyona şu seni almaya gelen tren

Gece yarısı kabuslarıyla uyanmasam ben

Ben hep beklesem seni penceremde

Gidip gelemeyeceğini bilsemde

Ra-2008