Gidiyorum

kırık bir tabloda
örselenmemiş resim olsam ne yazar
hazin bir aşkta
bir sevenim bir de sevdiğim olsa neye yarar
ellerimle tutuğum yağmur gözyaşımı geçmezken
zaten aldığım nefes bile ödünçken
ben sevdalısı kalsam
buhranında ıslak kirpiklerinin
bu birliktelik bir adım bile yürümez

gidiyorum yolum uzun
gidiyorum sıkıldım, bunaldım
gidiyorum ey! ardıma bakakalan

bir telaş üstünde yürürüm
ensemde soğuğu aldırmazlığımın
pencere zannetmek mümkün kapıyı
ve tersi olabilir çıktığım kapılar
ölüm belki az sonra beni karşılar…
yok sürdüm ağzımın ucuna
attığım her adımda açlığım kabarmakta
ve olmazlığının düşünde bulurum kalbimi
bir telaş ki kaçarken
aklımı dudaklarımı unuturum yastığımda
böyle bir dağılmışlık da aşk olsa nereye kadar
ben kalsam, sana sunsam gözümün hüznünü, kime kar

gidiyorum yolum uzun
gidiyorum sıkıldım, bunaldım
gidiyorum dudaklarıma iyi bak

Denizhan Burhan
AŞKLARA AYRILIK YAĞIYOR