Gitmek mi zor, kalmak mı ?

Adımlarımı çekiyorum bu sokaklardan, buluta asıyorum suretimi, tenimi soyunuyorum ruhumdan çırılçıplak kalıyorum bilincimin ortasında.

Düşmemek için anamın kordonuna daha bir sıkı sarılıyorum, şuursuz ebenin elleri korkutuyor beni, küçücük delikten gördüğüm ışık, sokağın başındaki sokak lambası.

Ağlama duvarının dibindeki yalancı sevinçler, bir gün dağıtır sanıyorlar bu çingene hüzünlerini, ah ne kadar diri vücutlar eskitti ruhum.

Bir kızılderili sabrıyla susuyorum, çıplak bedenim ve çıplak ruhumla gerçeği defalarca gördüm. Artık anlatabileceğim acım, anım ya da öfkem yok, özlemim yok. Ağrım, Pandora'nın kutusunda kilitli.

Yalnızlığımı avutmuyorum, yalnızlığımla doluyum, boşalan kalabalıklarım, iki yüzlü sfenksleridir Mısırlıların.

Kalabalığının içinde kaybolan in san lık, in san lık, ner de sin ?

Adımlarımı çekiyorum bu sokaklardan, babamın nehrine dalıyorum, buluta asıyorum suretimi tenimi soyunuyorum ruhumdan, çırılçıplak kalıyorum bilinçsizliğin ortasında...