- Kategori
- Gündelik Yaşam
Gizemli oda ve naftalin kokusu...
Küçük bir çocukken evimizde bir misafir odası vardı ve bu misafir odası kardeşimle bana yasak bölge olarak ilan edilmişti. Perdeleri kapalı durur zeytin yeşili koltukları güneşin hışmından korurdu.O kapalı duran kapının önünde uzun zamanlar geçirdiğimizi ve büyülenmiş gibi durduğumuzu anımsıyorum. Bu yüzden evde kimse olmadığı zaman ilk işimiz o odaya gizlice girmek olurdu. Yasaktı o oda ve içerde olmak bizim için büyük bir ayrıcalıktı. Çünkü sadece misafir geldiği zamanlar hayat bulan bu odanın o ölü havası içinde çözülmeyi bekleyen bilmeceler gizliydi. Odanın içinde olduğumuz vakit kendimizi bizden saklanan şeyleri bulmaya adardık. Çocuktuk ve dünya gizemliydi.Anne ve babaların başka bir dünyası vardı ve o dünyanın dışında bırakıldığımız konular fısıltılarla konuşulurdu. Bu oda bize yasak olduğuna göre fısıltıların kaynağı olan bir şeyler bu odanın içinde olmalıydı...
Zeytin yeşili bir koltuk takımı, ortada duran kahverengi büyük sehpa, duvarda dedemin bizi ziyarete geldiği zaman alınmış olan küçük yeşil camlı yanlarından altın sarısı iki zincir sarkan gece lambası ve hafif bir naftalin kokusu...Koltuklarının minderlerinin altına dek heryeri karış karış araştırdığımız anımsıyorum. Fakat daha önce görmediğimiz hiç birşeye rastlamadığımızı da...Tek bulabildiğimiz bize ödül olarak verilen akide şekerlerinin gizlendiği yer olmuştu. O şekerlerden kusana dek yediğimizi ve annemin bizi azarlayışını anımsıyorum. O küçük akide şekeri macerasından sonra o oda kilit altına alındı ve tabii benim de gece lambasının yan tarafından sarkan altın sarısı zincirlerden kendime yapmayı planladığım bilezik hayalleri de suya düştü.
O gizemli odaya girme hayali suya düşünce bu sefer anahtarın peşine düştük. Ama biz anahtarı bulana dek o evden taşındık ve artık bir misafir odasının gereksizliğine karar veren annem yeni evdeki salona herşeyi taşıyarak onları bizim kullanımımıza sundu. O zeytin yeşili koltuklar, küçük dolap ve zincirli lamba tüm gizemini kaybetti sıradan birer eşyaya dönüştüler. Evde kilit altında olan bir oda kalmayınca tüm gizem kayboldu. Kendimize yeni oyun alanları bulmak zorunda kaldık...
Bu yüzden, naftalin kokusu çocukluğumdan beri bana kilitli odaları, keşif duygusunun büyülü keyfini ve akide şekerlerini anımsatır. Bu yüzdendir anneannemi çıldırtan naftalin kokusunun beni büyülemesi. Kokular bellek kapılarımızın anahtarı galiba. Benim belleğimin gizemli kapısının anahtarı olan koku ise naftalin kokusu...
RESİM:Kate Wattson
- Toplam blog
- : 408
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 17.06.06
Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..