- Kategori
- Şiir
Göm beni güneş doğurmadan
Göm beni güneş doğurmadan...
Şimdi;
Vuslata çeyrek bir akşama çekiyorum,
Senlenmeye başlayan düşlerimi.
Aklımdan geçenlerin imgeleşmesi,
Şaşırtıyor beni.
Mahur bir makamın,
Sabah saatlerinde inleyişi gibi,
Sessiz bir yakarışa dönüşüyor,
Dudaklarımdan dökülenler.
Ey yaar.
Ne zamandan beri arkasına baktı,
Çekip gidenler.
Ey yaar.
İzmir sabahlarında ki gibi doğan,
Güneş gözlü sevdiğim.
Ne zamandan beri,
Şiire düştü aramızda ki bilinmeyenler…
Hangimizin düşü diğerimizden,
Ayrı bir sabahı simgeledi?
Hangi sabahın uyanır uyanmaz,
Aklından geçeni olduk sevişmeye dair?
Şimdi nerde sana dair yaktığım,
Acem aşıran ağıtlar?
Kimsenin siluetinden toplamadığım,
Bir nazarın akışı mı,
Kalbime sancı veren bakışın?
Ey yaar.
Kime öleyim senden başka?
Kime can çekişeyim,
Bir şiirden devşirdiğim aşktan başka?
Ey yaar.
Kime nefesleneyim bu güz mevsiminde,
Eylül niyetine?
Kime soluk soluğa soluksuzlaşayım,
Hazan tadında?
Ey yaar,
Söyle…
Bir hırçınlaşan gökyüzünden topladım,
Açlığımın serinliğini.
Bir denizin kenarında ki balıklardan öğrendim,
Susamışlığı sana.
Koyun koyuna aç karınlarında,
Ekmek olmuşluğum gibi,
Nafakamdın bana.
Demli çaydın bir büyük çay bardağında.
Koyu.
Yoğun.
Dem tadında.
Ey yaar.
Nerden bulacağım zifiri bir gecenin,
Yanımda ki gölgesini?
Kime soracağım?
Kimden hesap soracağım,
Çekip gitmişliğin gibi,
Bir solukluk dahi olmayışını yanımda?
Kime saplayayım bu bıçak sırtı yarayı?
Kime ey yaar.
Göğsümün sancıları geçit vermez oldu,
Sensizliğin üstünü örtebilmeme.
Göğsümün ahh! ları acı bir kahve tadını,
Dilimin ucuna zerk etmek de.
Bu bıraktığın miras, mezarım olacak,
Biliyorum ey yaar.
Ey yaar,
Bu bıraktığın miras mezar taşımda yaşayacak.
Ki;
Kimseye söylemeden,
Uğruna çekip gittiğimsin…
Ey yaar…
Öldür beni sensiz cennetin bahçelerinde.
Huma kuşlarında ki ağıtları ser üstüme.
Ve bir martı kucağı gibi kanatların gölgesinde,
Ört toprağımı ey yaar,
Dualarını menekşe çiçeklerinden topla.
El açtığına savur beni.
Güneşe yanmışlığım sabahta gizli.
Uyumamışım işte.
Bir sabah namazında koy musalla taşına,
Güneş doğurmadan göm beni.
Ve kapat gözlerimi,
Eyyy,
Yaar…
Kenan Ocak
Ekim / 2009
- Toplam blog
- : 22
- : 463
- Kayıt tarihi
- : 16.01.07
1966 İstanbul doğumluyum... Kendi çapımda yazmaya bayılıyorum.. Okunurmu okunmazmı bilemem tabii ki ..