- Kategori
- Gündelik Yaşam
Gözleri ile gülümseyen kişi

http://www.ckwalsh.com/articles/wake_up.htm
Günün, artık güneşi özleyip de nihayet ona kavuştuğu, öncesinde yıldızların parıltılarını iyice soluklaştırarak gönülsüzce hoşça kal dediği bir saatte, o kişi, zamanının geldiğini anlar, yatakta hafifçe kımıldayarak çapaklı gözlerini aşağıdan yukarıya doğru yavaşça aralar; şöyle bir dönerek doğrulur ve işaret parmaklarının 3. boğumları ile göz bebeklerini ovuşturur. Doğrusu keyfine diyecek yoktur.
Keyiflidir çünkü; uykuda kaldığı o karanlık saatlerde, bilincinden uzak ve hedefini unutmuş bir bedenken, uyandığı, yataktan kalktığı, gözlerini ovuşturduğu bu anlar, zorunlu olarak kavuşmayı ertelediği hedeflerine tekrar kavuşabilme olanağını içeriyordur. Önünde uzun bir gün vardır ve yapmak istediği ama bir türlü yapamadığı, düşünü kurduğu ama bir nedenle ertelediği, aklına düştüğü ama yetersizlik duygusuyla burun kıvırdığı, yarım bıraktığı bal sarısı tüm arzularına tekrar kavuşabiliyordur. Bu olanağını tekrar kullanıyordur.
Keyiflidir çünkü; dün yaşadığı günün içerisinde, nedense aslında yaşamamış olduğu tüm duyguların, yitirdiği tüm umutların, bitirememiş tüm uğraşların keyifsizliğini üstünden atabiliyordur.
Umudun var olduğunu, elinde, avucunda bir yerlerde durduğunu, düşünde gördüğü o fırsatların hemen orada uçsuz bucaksız mavi gökyüzünde saklandığını, kendisini sabırsızca beklediğini biliyordur ve bu bilgi ile gözlerini sevinçle açıyordur. Bu sevinç onda soğuk ve ferahlatıcı bir etki yapıyordur, içini ürpertiyordur, susuz kalmış birinin suya kavuşması gibi coşkulu duygular yaşatıyordur. Böylece bu coşkuyu, gözlerinde beliren müthiş bir gülümseme ile dışa vuruyordur.