Güç verelim birbirimize

Hepimiz içimizde kırgınlıklar yaşamışızdır.

İşte ben de öyle bir günde hissettiklerimi aşağıdaki gibi yazıya döktüm.

***
Sevgi dağıtıyorum. Var mı alan? Ama öyle renkli ambalajlarda değil. Taze, dalından kopmuş, olduğu gibi.
Bu sevginin yeşerdiği topraklarda çıkar, hesaplı düşünceler, art niyet yok. Neyse o. Kökleri öyle sağlam ki çorak bir toprakta bile büyüyebilecek güç bulabiliyor kendinde.

Sonra meyve vermeye başlıyor ama o meyveler öylesine ağırlaşıyor ki dallarında taşımak ne mümkün. Bazısı düşüyor yerlere henüz tadına bakılmadan, çürümeye bırakılıyor.

Ne dersiniz acaba biraz kurnazlık, biraz menfaat, vurdumduymazlık ve en çok da bencillik mi serpsem topraklarıma? Al benisi daha mı çok olurdu? Daha parlak renkte mi çıkardı meyvelerim? Bir ısıran, bir daha bir daha yemek için doyumsuz bir haz mı hissederdi içinde?

Peki sonra bunlar, iyi sindirebilir miydi dersiniz?

***

Ama fazla sürmedi, bu küskünlük... Kendime döndüm ve hayattan ne beklediğimi sorguladım. Yaşam bize bu kadar seçenek sunarken, bir yerlere saplanmak ve kendimizi sabitlemek, o noktaya bağlamak niye?

Ve kendimi önce sımsıcak güneşin kollarına attım, esen rüzgar okşadı tüm vücudumu, yürüdüğüm yollarda binbir çeşit insan yüzleri selamladı beni.

İşte hayatın içindeydim yine.

Hayatın anlamsızlığını hissedenler varsa aranızda katılın bana, birbirimize güç verelim.

İçinizdeki sevgiyi kaybetmeyin hiçbir zaman.

yazarın sonraki bloğu

kategoriden rastgele blog getir

Toplam blog: : 2; : 616
Kayıt tarihi: : 22.04.07

İnsan kendi içinde barışıksa eğer, çevresindekilerle de o derece uyumlu olabiliyor diye düşünenlerde..

Yazdığım Kategoriler

Psikoloji (2)