12 Kasım '06
- Kategori
- Haber
Güle güle Karaoğlan...
5 Kasım günü Türkiye'nin değerli siyasetçilerinden Bülent Ecevit'i kaybettik. 11 Kasım Cumartesi günü de onu ebedi yolculuğuna uğurladık. Cenazesine katılanlardan biri olarak, Sayın Ecevit'in neden o gün binlerce kişi tarafından uğurlandığını da anlamaya çalışacağız.
Türkiye siyasetinde dürüstlük, sadelik ve mütevazilik gibi erdemleri bir arada barındıran kişiydi o. O,halka en yakın siyasetçiydi. Halkla belki çok birlikte olmuyordu, gösteriş yapmıyordu onlara ama her zaman halktan biri gibi yaşadı. Zaten siyasetçileri halk seçmiyor mu? Ama siyasetçilerimiz bir kere seçildikten sonra o kadar halktan kopuyorlar ki kendilerini seçenlere karşı yabancılaşıyorlar.. Bunu bu iktidar döneminde daha iyi görüyoruz! Ecevit bunu yapmadı. Halkın onu seçtiğini bilerek davrandı.
Son başbakanlığı döneminde yakınında olanlar onun hastalığını kullanarak Türkiye'yi büyük bir krize sürüklediler ve onu bir an önce başbakanlıktan uzaklaştırmaya çalıştılar. O herşeye rağmen direndi ve inatla ülkeyi krizden çıkarmaya çalıştı. Siyasi hayatı boyunca iktidardayken tam olarak istediklerini yapamadı ama ülkeye bir uzlaşı kültürü kazandırdı. Değişik görüşteki siyasetçilerin ülkeyi uzlaşıyla yönetebileceklerini gösterdi. Nezaketiyle ve herkese karşı saygılı oluşuyla o farklıydı. Tam bir devlet adamıydı. 12 Eylül şartlarında bile devlet adamı ciddiyetiyle davrandı.
Cenaze töreninde zengin-fakir yada sağcı-solcu ayrımı olmadan her kesimden insanların bulunması onun kişilik özelliklerinin sonucuydu. Çünkü o bu ayrımları hiçbir zaman yapmadı. Onun istediği sadece ve sadece daha demokratik bir ülkeydi. Başımız sağolsun. Güle güle Karaoğlan...