- Kategori
- Haber
Rahşan' ından Bülent'ine
Seni orada bırakıp az önce eve geldim, “ Bülent ” im. Kapıda bekleyen gazeteciler vardı. Bir şey söyleyemedim. Üzerimi değiştirip biraz dinleneceğim biraz kendimi dinleyeceğim. Bu benim sensiz ilk akşamım değil. 6 aydır sen yoksun. Alıştım mı? Hayır.
Bugün binlerce insan uğurladı seni. Biliyor musun? 7 km yürüdüm arkandan. Herkes çok şaşırdı. Bende öyle…
Yarın kimse kalmayacak yanımda. Eski Başbakan eşi olmam nedeniyle bir kaç koruma, birde ablam tabii. Beni zaten sen varsın diye arayıp soruyorlardı, sen olmayınca kimse kapımı çalmayacak.
Biliyorum.
“ Bülent” im, canım…
Meğer herkes seni ne çok seviyor, ne çok güveniyormuş…Oy verseler, daha mı iyi idi… Doğru söylüyorsun “Bülent”im.
Taziyeye gelenler törenin 6 gün sonra yapılmasını uygun bulmadılar. Haklı idiler. Dini inançlarımıza ve geleneklerimize göre mevtanın bir an önce ebedi yerine konulması gerekir biliyorum. Ama istedim ki tatil günü olsun memurlarda katılsın. Memurlar da katılsın deyince aklıma geldi. Büyük bir pot kırdım biliyor musun. “Bu kadar bekletmeyelim” dediklerinde hükümeti kastederek, “Bunlar memurlara izin vermezler!” dedim. Odada bulunanlardan birisi de hükümetin Enerji Bakanı imiş, “Ne isterseniz yaparız” dediğinde çok mahcup oldum. Ama oldu bir kere. Ablam da kızdı bana. “Ölü sahiplerinin daha sessiz, daha hoşgörülü olmaları Anadolu geleneğidir,” dedi. “Yerlerinden kalkmazlar. Sadece taziyeleri kabul ederler. Cenaze ile yakınları ilgilenir,” diye de ekledi. Seni çok seviyorum “Bülent”im istedim ki, kıymetin hiç olmazsa ölünce bilinsin…
Kıymetinin bilinmesini istemem, sen yasaklı iken genel başkanlığı üstlenmem, etrafına ve işlerine karışmam, hep seni sevdiğimdendi “Bülent”im. Biliyor musun…
Ben de biliyorum… “Bülent”im, canım…
Bende isterdim senin de herkes gibi bir işin olsa sen eve gelsen, gömleğinden sıyrılır gibi sıyrılsan dışarıdaki dertlerden… sen kitap okusan ben örgümü örsem, kaldırıp gözlerimizi bakışsak sessizce ve dertsizce…
Bende isterdim…
“Bülent”im,
Herkes seni konuştu, herkes seni anlattı.
“Kıbrıs Fatihi” dediler senin için. Kıbrıs’taki Türklerin seçtiği liderde vardı törende, senin müdahale nedenini ortadan kaldırmaya uğraştığını unutarak…
Denktaş’da vardı o günleri anarak…
“İşçi baba”sı dediler, “şair” dediler, “dürüst” dediler, “mütevazi ve nazikti” dediler…herkes bir şey söyledi, doğrusu yanlışı ile…
Ama herkes bir noktada birleşti.
“Bir Rahşan’ı sevdi, Rahşan’da onu sevdi.”
Herkes gidecek, herkes unutacak, herkes kendi derdine düşecek. Yıldönümlerini her geçen yıl azalan katılımla kutlayacağız.
Biliyorum “Bülen”tim, doğanın kanunu bu…
Geride şu kalacak.
Seni bir ben sevdim. Sende bir beni sevdin…
- Toplam blog
- : 10
- : 1143
- Kayıt tarihi
- : 22.07.06
Ülkemde, çevremde olup biten her şeyi, bildiklerimi, gördüklerimi, okuduklarımı ve duyduklarımı, hem..