- Kategori
- Deneme
Günahımı çektim
Umutlarımın yanında olamasam da, bazen hayatın bize sunduklarının doğru mu yanlış mı olduğunu düşünmeden geçemiyorum. O geçemediğim günlerin içinde boğulup gitmekten kendimi alamıyorum. Yaşamın bazı dönemlerindeki izleri taşıyorum hala. Yıllar çabuk geçiyor ama izlerin bıraktığı yaralar geçmiyor.
Gücüm yetmiyor artık acı veren sensizliğe. Akıntı oluyor, sancıyla saplanıyor onca günleri düşündükçe. Anlamsız geliyor biliyorum düşünmek. Yüreğimden geçen yüzüme dökülürken, dilime dökülmüyordu, tutuluyordu sanki. Sana yazdığım cümleler, şarkılar, yazılar yüreğime saplanıyordu. Gidişin kalıcı olacaksa ben yalnız kalmaya razıyım. Unutup gidersen beni kalırım kimsesiz bu şehirde. Sokaklar bomboş, caddeler ışıksız, yüreğim virane kalır. O anda gözlerimden dökülür seninle geçirdiğim zamanlar. Gözlerine bakmaya doyamadığım, ellerini tutmaya cesaret edemediğim, hani derler ya üç s diye, üç kelimeyi bir araya getirip seni seviyorum sevgilim diye söyleyemediğim zamanlar. Aslında adına ne denirse kendi sevgimin, sevdamın, aşkımın kurbanı olmuştum. Nereye gidersem gideyim bir emanet gibi peşimden geliyordu. Misafir oluyordun düşlerime, günahımı çektim beni affet.
Kalabalıkların arasında kalır yüreğim yalnız ve sensiz. O girdabın içinde dolanır, ama bir sen bulamaz sevdam. Firar etmiş gibi nereye gideğini bilmez kalbim. Korkular sarar her tarafımı senden kalan anılar yakalayıp tekrar hapseder diye.