Günde 5 kez seni çağıran sesi duymuyor musun?

İnsanlar zaman zaman kendi yaradılış amaçlarını bulmaya çalışır. Varoluş gizemlerini keşfetmek isterler. İşte namaz kişiye, yaradılış amacının, fizyolojik, bedensel arzuların ötesinde bir hal olduğunu hatırlatır. Yaşamın maddesel hazlar, dünyasal  menfaatlerden öte,  bir içe dönüş yolculuğu olduğunu hissettirir. Kıldığı her namazla  kişi, Yaratıcısına daha fazla bağlanarak, dünya esaretinden  özgürlüğe doğru yol alır.

Namaz, aynı zamanda bir duadır. Dua ise  insanı pozitif bir titreşime sokan en şifalı terapidir. Her duayla beyin, bir kez daha uyarılır. Bu da bedensel ve  ruhsal iyi olma durumu yaratır. Dua, insanların hayata daha pozitif bir açıdan bakmalarına katkı sağlar. Sağlık problemi olan  kişilerin, vücut direncini artırarak,  iyileşme sürecini hızlandırır.

 Amerika’ da yayınlanan Journal Psychiatry dergisi, yaptığı araştırmada, tedavilerde inanç unsurlarının kullanılmasının, hastanın iyileşmesinde olumlu sonuçlar doğurduğunu ortaya koymuştur. Aynı araştırma, inançlı, Yaratıcısıyla bağlantılı bireylerin, ruh sağlığında %92 iyileşme olduğunu tespit etmiştir. San Francisco’da yapılan bir çalışmada da kalp krizi nedeniyle yoğun bakımda yatan hastalardan, dua edenlerin daha az komplikasyon yaşadıkları belirtilmiştir.

Namaz, sonu gelmeyen arzuların sakinleşmesinde, kişinin daha kanaatkar ve şükür sahibi olmasında etkili bir ilaçtır. Ruhtaki karaltıları siler. Kişiyi vesveselerden, dünya aleminin gürültü yüzünden, kendi dinginliğine yol aldırır. Kişinin gün içersinde sık sık kullandığı bir pusuladır adeta. İnsan ne zaman rotasını şaşırır, namaz ona yolunu hatırlatır.

Namaz, beden -zihin-ruh üçlüsünün dengesi için önemlidir.  Bedenin her daim zinde ve esnek olabilmesi, zihnin geçmişin tortularından,  geleceğin kaygılarından sıyrılıp, ana konsantre olması ve ruhun derinlerindeki cevhere ulaşması daimi namazla  mümkün olur. 

Namaz bir zihin eğitimidir. Zihnin susmayı öğrendiği, sessizliğin derinliklerine daldığı bir içsel yolculuktur. Namaz,  bir kalp eğitimidir. Kalbin mecazlardan sıyrılıp, hakiki olana yönelmeyi öğrenmesi sürecidir. Namaz, günde beş kez sevgiliyle buluşmayı seçmektir.

 Kişi düzenli namaz kılma isteğinde olabilir. Ancak namaz vakti geldiğinde, dünyevi bir takım etkenler onu bu eylemi yapmaktan alıkoyabilir. Gazetedeki bir haber, TV deki bir film, telefonda arkadaş sohbeti , daha cazip görünebilir. Uykusu gelebilir. Karnı ağrıyabilir. Çocuğu acıkabilir. Daha yüzlerce binlerce sebep, kişinin salat etmesini engelleyebilir. Bu süreçte insanın içine dönüp kendisine hayattaki değer sıralamalarını sorması gereklidir. Ne zaman ki namaz, kişi için dünyevi arzuların önüne geçer, o zaman birey kararını namaz kılmak yönünde kullanabilir.

Namazın bedensel, zihinsel ve ruhsal şifasının manasını, her birey kendi nasibi ölçüsünde anlayabilir. Anladığı ölçüde eyleme geçebilir. Hiç kuşkusuz ki sonsuz güç sahibi Yaradan’ın, yarattıklarının dualarına ihtiyacı yoktur.  Açılan eller, okunan dualar, kişinin öncelikle  kendisini arındırması için gereklidir. Kaygılardan uzaklaşıp, özünü hissetmesi için önemlidir. Bu şekilde bir bakış açısı belkide insan odağının yerinden kalkıp acil bir eylem planı yapmasını sağlayabilir.  

Allah her daim salatta olmayı her kuluna nasip etsin. Sonsuz nur, secdede olanların üzerine yağsın. Bedenler dik, zihinler dingin, ruhlar kaynağına bağlı olsun. Tüm dualar yaşanır olsun İnş’Allah. Hamd Alemleri Rabbi Allah’a aittir.

                                                                                            Ayperi Ferda Oral

                                                                                                Eğitimci Yazar