Güneş Tutulması ve Hatırlattıkları

1999 Gölcük Depremi’nin olduğu sene birkaç gün önce güneş tutulmuştu. Biz kısa bir tatil için Yalova Çiftlikköy’de idik. Güneş tutulduğunda teyzem “hiç hayra alamet değil” demişti. Kızmıştık hepimiz ve korkmuştuk.

Bol bol dua okumuşlardı o gün annem ve diğer teyzemle. Güneş tutulduğunda bir rüzgar başlamıştı. Ardından hava kararmıştı. Denize baktığımda yunusların sudan çıkıp tekrar atlayışlarını görmüştüm.

Küçüktük!

Bizim için çok eğlenceliydi.

İki gün sonra İstanbul’a döndük. Ve döndüğümüz gece 03:02 de korkunç bir doğal afet yaşadık hepimiz. Ağır kayıplar verdik. Gölcük, Avcılar, Yalova…

Birçok yer yıkılmıştı. Belki o gün dönmeseydik bizde Yalova’da daha ağır yaşayacaktık depremi. Aklıma ilk gelen teyzemin endişesi olmuştu. “Demek haklıymış” dedim kendi kendime.

O günden beri Güneş Tutulması’nın dil getirilmesi bile ürkütür beni.

Bugün yine bir tutulma yaşanacak. Ama aynı zamanda ekinoks (gece gündüz eşitliği) olacak. Dikkatimi tamamen bu olaya toplamak istiyorum.

Bugünü elimizden geldiğince dua okuyarak geçirmeyi diliyorum.

İyi düşünelim iyi şeyler olsun inşallah.

21 Mart baharın ilk adımı benim için. O yüzden tamamen bu düşünceye adapte olmaya çalışacağım.

Hiç kimse bir daha o günleri yaşamasın, hep aydınlık olsun dilerim.