- Kategori
- Şiir
Gurbet akşamları
Güneş kanıyor.
Bulutlar yanıyor ufukta.
Bak ve şiirler gibi oku.
Bak ve sıla gibi yaşa.
Bak ve unut.
Unut her şeyi.
Gel gör ki karanlık gelmek,
Gurup gitmek için çok arzulu.
Ne yapsam?
Büyülendi, renklere sığındı ruhum.
Yükünü alıp giden zamana yalvarıyor.
Zaman duymuyor,
Zaman durmuyor.
Renkler ısıtmıyor artık akıp gidiyor.
Gestapo kılıklı karanlık her yanı sarıyor.
Gurbette akşamlar buruk.
Gurbette akşamlar soğuk.
Hep aynı görüntü.
Hep aynı duygu.
Karanlık gecenin kurdu,
Gecenin korkusu.
Konuşmalar kısa,
Adımlar hızlı,
Kapanan kapılar telaşlı.
Ay ha var ha yok.
Bir labirentin ortasındayım.
Korkulu bir karanlık içinde artar yalnızlığım.
İçim sızlar.
Tek tesellim karagöz perdesi camlar.
Sebahattin Dündar