- Kategori
- Sinema
Güz Sancısı
Beyoğlu' nda sinemadan çıktım, vakit akşam, yürüyorum Tünel' e doğru, plakçılardan birinde Bolşevik Devrimi sonrası Odessa' dan sürülen Rumların yaşadıklarını anlatan "Ağlayan çayır" filminin müziklerinden ( Eleni karaindrou'dan) biri çalıyor, caddede yürürken pencerelerden atılabilecek eşyalardan korunurcasına caddenin ortasından yürümeye çalışıyorum.
Yani dostlar, oldukça etkilendim "Güz Sancısı" filminden. "Salkım Hanımın Taneleri" filminde olduğu gibi yine "Yılmaz Karakoyunlu" imzalı roman aktarılmış peyaz perdeye, yine yakın tarihimize gerçekliği ile ışık tutuyor güzel Eleni ve karşı komşusu Behçet arasındaki büyük aşkla bezenmiş şekilde.
1955 güz mevsimine doğru gergin siyasi ortamın karanlığı yavaş yavaş siner Beyoğlu'nun ışıltılı sokaklarına, farklı kültürlerin bir arada yarattığı tarihi binaların yaşanmışları bir hatıra defteri gibi üzerlerinde taşıyan kireçlerinin, taşlarının, kiremitlerinin üzerine işaretler konur "Başkaları" belirlenerek. 6-7 Eylül günleri ise seçilmiş evlere, işyerlerine saldıran kalabalık özellikle Rum evleri ve işyerlerini tahrip eder.
Özellikle Beyoğlu gibi kalabalık bir ortamda tarihsel bir filmin çekilmesi zor olmasına rağmen filmde bu fazlasıyla başarılmış, adeta mekan ve oyuncu giysileri ile o dönemlerin Beyoğlu ortamına gidiyorsunuz. Oyuncular çok iyi;
özellikle Murat Yıldırım (Behçet), Beren saat (Eleni), Belçim Bilgin Erdoğan (Nemika), İlker Aksum (İsmet) oyunculuklarının sınırlarını zorlamışlar diyebilirim. Filmin eleştireceğim tek yanı; gösterilerin ve saldırı sahnelerinin bir müsamere havasında gibi görünmesi. Saygılarımla...
- Toplam blog
- : 251
- : 916
- Kayıt tarihi
- : 06.10.06
İ.Ü Edebiyat Fak. Coğrafya bölümü mezunuyum. Lise, üniversite ve öğretmenliğim boyunca yaşamı şi..