- Kategori
- Mizah
Güzel Türkçe' mize neler oluyor?

Günlük konuşma dilimiz değişiyor.
Yazı yazarken sesli harfleri kullanmıyoruz. Argo kelimeler gün geçtikce artıyor. Ne oluyor bize? Beklide hayatımızın monoton olmasını istemediğimiz içindir. Aynı dili ömür boyu konuş konuş nereye kadar dimi. İnsan bir yerde sıkılıyor yani. Değişiklik istiyor.
Yakın arkadaşlarım bu konudaki hassasiyetimi bilirler. Ben yanlarındayken “abi”, ciks” gibi manasız lafları kullanmazlar.
Ben yanlarında yokken ne yapıyorlardır bilemem. Sıradan bir arkadaşım bana hitaben “abi” kelimesini kullandığı zaman kendisine çok pis bir yanıt verdiğimi söylemek isterim. Bana “abi” dendiğinde verdiğim cevap şudur; “Ya kardeşim ben senin abin miyim ya da aramızda bir akrabalık falan varda ben mi bilmiyorum.” Benden böyle bir yanıt alan arkadaşım bozulduğunu belli etmemek için ya bana karşı terbiyesizleşir ki buna şu güne kadar kimse yapmadı çünkü benimde aynı karşılığı vereceğim herkesçe bilinir ya da yine aynı şekilde bozulduğunu belli etmemek için “A evet ya ben senin teyzenin oğlunun abisiyim.” gibi iğrenç bir espri yapar.
Genellikle durum böyledir. İnsanlar anlamını bilmediği kelimeleri kullandıkları zaman, kelimenin anlamını bilmediği ve yanlış yerde kullandıkları için gülünç duruma düşerler. İşte bu insanlar bana denk geldimi…
Gerisinden pek bahsetmeyeyim çünkü hiç hoş şeyler değil.
Yalnız bu konuyu çok iyi anlatan bir sözü sizinle paylaşmak istiyorum efendim ; “Akıllı insanlar konuşur çünkü söyleyecekleri bir şeyler vardır, aptal insanlar konuşur çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.” Eflatun’ un bu sözüne bayılıyorum demekten kendimi alamayacağım. Bu da bütün boş konuşanlara kapak olsun!