Hafifletici hayaller...

Hafifleyebilsem şöyle…

Kuş gibi de değil tüy gibi daha çok.

Arada bir esinti çıksa, havalansam hafif hafif uçuşsam.

Uçuştukça yorgunlukları, bıkkınlıkları, kırgınlıkları, sıkıntıları, usanmışlıkları tüm ağırlıkları bir bir arkada bıraksam.

Hafif şeyler giysem mesela, hafif şeyler yesem, içsem.

Kollarım, ayaklarım sanki benim değilmiş gibi hafiflese.

Ensemde hep bir serinlik hissetsem.

Yüreğime su serpilmiş gibi olsa “amaaaaan her şey olur, geliiiir, geçeeer” gamsızlığına bürünsem.

Zorunlulukları yine ertelesem ve o ertelediğim zamanlar hiç gelmese.

Kendimi sonsuz rehavetin kollarına bıraksam.

Ellerim istediğim yöne uzansa..
Özlediklerimi yakalasa ve hiç bırakmasa.

Upuzun, beyaz elbisemi giysem, hafif.. tül gibi.. tüy gibi..
Eteklerinde kelebekler uçuşsa..
Ayaklarım yere değmese, öyle dokunsa.

Kulağıma en ılık şarkılar çalınsa..
Burnumda yağmur serinliği kokusuyla.

Sadece deniz gören bir evde perdeler uçuşsa.
Sadece yıldızların ışığı altında, dağların arkasından dolunay yavaş yavaş doğsa.

Ve sen bana mutlu masallar anlatsan..
Ben de inansam.

Ellerin hep üzerimde olsa..
Boynumda, sırtımda, omuzlarımda, saçlarımda..
Ama sıkmasa, boğmasa.

Soluğunu hissetsem yanı başımda.

Balık lezzetim olsan dudaklarımda..
Yanında rokayla:)

Ve bunlar bir hayal olmaktan çıkıp gerçek olsa..

Ne güzel olurdu..........................................................

Değil mi?

Yaş olarak 35 dolaylarında, bir arkeoloğum. Çoğu zaman eksileri artılarından fazla da olsa mesleğ..