- Kategori
- Anılar
Halil Soyuer'i Anıyoruz
Gideceğin yere beni de götür
Sorana derdimin dermanı dersin.
Götür de istersen sokakta yatır
Elimde gönlünün fermanı dersin…
Bu satırların şairi Halil Soyuer’dir.
Gazeteci ve yazar Halil Soyuer 1921 Ocağı’nda Balıkesir’in Havran ilçesinde doğdu. 17 Ocak 2004 yılında aramızdan ayrıldı. Şiirimizde ona çağımızın ikinci Karacaoğlan’ı diyenler vardı. Çünkü halk şiiri geleneğine uygun güçlü şiirler yazıyordu. 200 ‘e yakın tanınmış Türk Bestekârları tarafından bestelendi. Gazeteciliğinin yansıra sanatla, edebiyatla da uğraşıyordu. 1966 yılında çıkardığı sanat ve Edebiyat dergisini ancak üç yıl ( 1966-1969 / 36 Sayı) yaşatabildi., İşte bu Çaba dergisi vasıtasıyla onun tanıştım.
1996- 1970 yılında Anadolu’nun bir dağ köyünde iken şiirlerim Çaba dergisinde yer alıyordu. Bu arada bir demet şiirimi ona gönderdim ve bir kitapta toplamasını rica ettim. Dicle Köprüsü (şiirler) adını taşıyan bu şiir kitabım 1970 yılında Ankara’da Çaba yayınları arasında yer aldı. Bu kitabımın önsözünü şair Halil Soyuer yazdı. Böylece dostlumuz vefat edinceye karar devam etti.
Şair Halil Soyuer le birlikte Anadolu’da yapılan birçok şiir etkinliklerinde beraber olduk. Ankara / Emirdağ, Kütahya / Simav, Isparta / Kırkağaç, Muğla / Bodrum gibi il ve ilçelerde bir araya geldik. Şiir kitaplarının çoğunu bana imzalı olarak göndermişlerdi. Bunlardan bazıları: Liman ( 1950), Aylak İnsanlar Kenti (1965), Akşamüstü (1973), Gönül Dağları( 1990), Sonbahar Çiçekleri (1991), Sorma Hiç (1993), Zaman Akıp Gidiyor – Anılar, Şiirler (1993),Sevgi Çiçekleri ( 1991), Sevgi Burcu (1997), Yürektir Sevginin Vatanı ( 1987), Sevgi Hiç İçzine Çıkmadı (1999), Sevgi Seli (200), Sevgi Bağları ( 2001) ve Bakış Mektubu (2002) gibi kitapları yayımlandı. Eserinden bazılardır.
Aslında Halil Soyuer bir sevgi şairidir. Hakkında kitaplar yazıldı, Üniversitelerde tez konusu oldu. 17 Ocak 2004 yılında 82 yaşında iken hayata veda etti. Memleketi Balıkesir – Havran’da toprağa verildi. Ölümünün 15. yılında saygıyla ve rahmetle anıyor sözümü onun bir şiiriyle bağlamak istiyorum:
DAĞ KÖYLERİ
Bizim memleketin dağ köylerinde
Bataklık bilmezler, sazlık bilmezler
Her taraf ormandır, çamlık, meşelik
Harman yeri hariç, düzlük bilmezler
Ağaç diplerinde doğmuştur çoğu
Çok iyi bilirler tepeyi, dağı
Elleri tutmamış viski bardağı
Sahillerde yazlık, mazlık bilmezler
Dağlara öğüttür rüzgarın hızı
Yirmi kilo çeker bir aylık kuzu
Kışın derelerde görürler buzu
Suları soğuktur buzu bilmezler
Baharda çiçekler sular kırağı
Bir başka güzeldir kışın karları
Doksana diz vuran ihtiyarları
Ağızda takma diş, gözlük bilmezler
Hoş görürler başta esen yelleri
Türküden bilirler gurbet elleri
Ne deseler anlaşılır dilleri
Kitap, mitap sözlük, mözlük bilmezler (1)
Halil SOYUER
1-Kazdağı Eteklerinden Ankara Sokaklarına,
Hazırlayan: Nursel Soyuer Gündüz / Saküder Yayınları- Ankara 2007
Abdülkadir GÜLER
08.01.2019- SÖKE