- Kategori
- Şiir
Hamsili ekmek!
Bizim Temel, kazayla düşmüş ıssız adaya!
Adada bir başına, günler eklenmiş aya!
*
Hergün tepeye gidip gözetlermiş bir gemi.
Dermiş” işaret verur kurtarurum kendumi!”
*
Gene birgün tepede, eli alnında siper!
“Bakayim da yakundan bir gemi gelir keçer!”
*
Bakmış kıyıya doğru, yaklaşıyor bir sandal!
Demiş “bu nedur acep?” Kıyıya koşmuş derhal!
*
Temel kıyıya gelmiş, sandal da varmış kıya!
İçinde var bir afet, benziyor dolunaya!
*
Her tarafı yırtılmış, eskimiş kıyafeti!
Uzatmış kum üstüne yarı baygın afeti!
*
Güneşten yanmış yüzü, çatlak iki dudağı!
Koşmuş yattığı yere, almış suyu bardağı!
*
Gözünü açmış afet, içince kana kana!
Bakmış başında biri, demiş ne oldu bana?
*
“Sandalunuz başiboş geldi kıyiya vurdi!
Ayilman ne zor oldi pelki bir saat surdi!”
*
Hatırladım demiş kız, bindiğim gemi battı!
Demek tek ben kurtuldum, Tanrım ne felaketti!
*
Temel demiş “Adada tek başinayim ben da!
Haburada yatarum habu görduğun inde!”
*
Kız bu sözü duyunca gülerek fingirdemiş!
Sana çok özlediğin şeyi getirdim demiş!
*
Temel bunu duyunca “özleduğum şey temek!
Sakun getirmeyesun bana Hamsili ekmek!”
- Toplam blog
- : 1640
- : 466
- Kayıt tarihi
- : 27.01.07
Doğum tarihim değişmedi ama çok şey değişti bu güne kadar. En başta, dede oluyorum! Evet; şaşırdı..