- Kategori
- Gündelik Yaşam
Hamsiyim işte ne olacak ki...

netten
Düşünüyorum da zamanla ne çok alışıyoruz gidenin yokluğuna, kalanın varlığına... Geçmişte yaşadığınız kötü bir günken aslında bugün, gelip sıradanlaşıyor yıl dönümü diye... Belki de artık takılmıyorum tarihin gerçeğine, belki sadece akıtırken yaşları içime, yürek kıpırtısı yaşıyorum kaybolduğum virane geçmişimde... Belki de, belki de... Uzayıp giden hayatımızda kalan çaresiz belkiler, neyseler ve yaşama devam etmek durumunda kaldığımız bi çare zamanlar. Öyle ya bi çare...
Bazen şehri incelerken buluyorum kendimi. Kim bilir ne hayatlar var diyorum şu binaların içinde mutlu, mutsuz...Herkes de ben gibidir diye avutuyorum şu deli, divane, hayali beni... Öylesine, öylesine akarken zaman sadece koşturmakla geçiyor su gibi akıp gidiyor nereden geldiği belli olmayan, deli gibi akan su gibi...
Hayat işte canım, tutmuşuz ucundan azıcık yaşıyoruz işte balık misali... Balık ya, balık işte... Atılan oltaya takılıyoruz çaresizce kimine canlı yem düşüyor, kimine plastik. Kimi büyük balık yakalıyor, kimi küçük balık. Ben yakalanan hamsiyim galiba... Çoğunluğun içinde sadece bir hamsi balığıyım... Hamsi olmak belkide iyi birşeydir. Nede olsa herkes sever değil mi?
Telaşe aynı, yürek kıpırtımız aynı hep. Hep daha iyi isterken ve beklerken aslında kendimizi kandırdığımızın farkındalığında bile değilken, anlık sevinçleri es geçmemekte belkide hayat. Çünkü yok ki beklentilerin sonu, çünkü nankördür insanoğlu kimine göre... Bilmezler ki kıtlık hayat boyu sürecek, şu para derdi bitmeyecek hiç ama hiç...
E peki böyleyse hep yaşam. Yani hep böyle olacaksa. Bu telaşla, ne derdimiz var bu koşturma peşinde, bırakalım oluversin işte herşey kendince... Olmaz amaaaa... Olur mu hiç kendi hayatımız dışında ki hayatlara da müdahele etmeden, dokunmadan. Tabiri caiz ise parmak atmadan başka hayatlara olur mu? Kandırmayalım kendimizi lütfen.
Para olduysa tövbe haşa bazılarının Allahı ki ne yazık ki öyle. Anlatamazsınız işte o zaman o kişiye ne insanlığı ne de hayatı... Müdahele hayatı yaşamak zorunda kalırsınız öylece... Mutluluk parayla gelseydi şayet, işte o zaman en mutlular zenginler olurdu belki de. Param yok ama mutluyum işte. Şimdi ne olacak bakalım? Olmayıversin canım bazı şeylerimde...
Kısa bir hayatın bir kısmı olduysa şu satırlar kimine göre, bana göre hayatın tam gerçeği belki de...
Takmadan, takılmadan. Müdahele hayata maruz kalmadan yaşamak gerek işte ama nerede?