- Kategori
- İlişkiler
Hangi taraftasınız...
Futbol taraftarı olmak ya da taraftar toplamak…
Kavga edenler arasında taraf tutmak ya da bir partiye üye olmak.
Çalışanı tutmak, işverene yalakalık yapmak.
Blogda bile taraf olmak, taraf olduklarına yorum yazmak.
Aile içi kavgalarda anneni ya da babanı tutmak…
Hiç bitmiyor bölünmelerimiz…
Hemşerim memleket nere demelerimiz.
Kaça bölündük şu hayatta, kaç parçamız kaç tarafta…
Bir de dünlerimiz, bugünlerimiz.
Sorarsanız hangi taraftasın diye, dünlerin tarafındayım ben…
Hani şu kapı önlerinde çekirdek çıtlattığımız…
Dondurmaları külahından yaladığımız…
Bir maniniz yoksa annemler size gelecek dediğimiz yıllarda.
Öyle kırk çeşit pasta börekler yoktu o zamanlar çayın yanında.
Bir tabak püsküüt (bisküvi) ve tatlı dil, güler yüz vardı.
Öyle kırk kanal da yoktu…
Beklerdik hafta da bir gün oynayan dizileri…
Sıcak temmuz akşamlarında atılırdı tahta sandalyeler kapı önlerindeki küçük bahçelere.
Çok eskidendi sanki o yıllar, hala özlemle anılırlar.
Denize yakın buram buram tarih kokan mahallemizin, iki katlı evlerindeki naif komşularımız, çıkarsız selamlarımız vardı.
Köşedeki manav Abbas amcaya, kasap Seyfi’ye, karşı komşumuz Melahat abla’ya.
Neredeler şimdilerde.
Yüksek yüksek binaların hangi köşelerinde.
Hani şu çilli Ahmet’in babasını götürmüştü polisler, evlerinde siyasi bir kitap mı bulunmuş ne.
Kalmışlardı ya bir başlarına annesi ve küçük kız kardeşiyle…
Hani diyemezdi ekmeğimiz yok bugün soframızda diye de.
Bizi annemiz çağırınca o da giderdi boynu bükük evine…
Taraftı o zaman herkes.
Sağdı, soldu, bir ortası yoktu.
Kollardık lâkin birbirimizi, bizde ne pişerse Ahmet’lere de giderdi…
Komşusu açken uyuyan toklar bizden değildi.
Her komşumuzun derdini bilirdik, akrabadan da yakınlardı bize…
Ya şimdi, akrabalar komşulardan uzak, komşular akrabadan.
Bırak derdini, ismini bilmediğim komşularım var.
Birbirinin derdine ortak olan değil, birbirini çekemeyen akrabalarım var.
Nasıl bir taraf olduk biz, nasıl bu hali aldık, nasıl yozlaştı kültürlerimiz.
Paylaşmadan mutlu olamıyor insan, düğününü, ölümünü, derdini, neşesini…
Hayat masal gibi gelir insana…
Bunca yıl az gittik uz gittik ve dönüp ardımıza baktığımızda kaç arpa boyu yol gittik diye düşünürüz bazen.
Ahmet’ler nerede şimdi bilmem, kuzenimi de yıllardır görmem…
- Toplam blog
- : 106
- : 1384
- Kayıt tarihi
- : 21.02.07
Bir yaz gecesi hatırasıyım. Haziran doğumluyum. Bilirler haziran doğumlular. Hele ki haziranın tam..