- Kategori
- Şiir
Hasret duvarına dayandı yüzüm

İsa YILMAZ
Bir kır gezisinde tanıdım ilk seni
Sen çocuk, ben çocuksu.
O günden kalma içimdeki bu sızı.
Sakladım yıllar yılı sevgimi kendimden bile.
Seni harırlardım hep anam saçlarımı okşarken
Ve büyüdük gün be gün
Çok gerilerde kaldı aydaki ilk ayak izleri.
Bir yabancı gibi bakardın önceleri bana
Sonra gülümsedi zaman zaman
Kız pembe dudakların
Sadece gözlerimizle ve konuşmasız sevdim ben seni.
Kalbimden bir kurşun yenmiş;
Yada boğazıma taş çakılmış gibi olurdum seni görünce
Sen sevinç tebessümleri ile geçerken karşımdan,
Ben mahcup gözlerle
Bir şeyler arardım sanki yerde.
Sana diyemedim derdimi, sıkıntımı, aşkımı
Bozmak istemedim o mutlu sessizliği.
Derken başkaları girdi hayatına her genç kız gibi.
Başka yana çevirdi başını beni görünce
Oysa tatlı bir tebessümdü yine senden umduğum.
Duydumki, evleniyormuşsun yakında
Ömür boyu mutluluk melekleri omuzlarında olsun.
Sen sonsuz bir sevgi ikliminde hüküm sürmektesin bende.
Boğuk martı çığlıkları arasında
Deniz dalgalarla sevişir koklaşır orada.
Hasret duvarına dayandı yüzüm
Daha ileri gidemiyorum...
İSA YILMAZ.....27.06.1974