Hastalık uğradı bana

Hastalandığında sıkılma, eğer yapabiliyorsan evinde yat ve dinlen. Üzülme güçten düştüm diye, sinirlenme işlerim yarım kaldı diye. Mücadele etme soğuk algınlığınla. O bir misafir. Buyur et. Zaten istemesen de girdi bir kere senin bedenine, evine. Bari sonrasında kibar ol. Kavga etme. Sızlanma, söylenme.

Sıcak ıhlamur ikram et, zencefil yedir. Ballı, limonlu, tarçınlı macun yap. Çorbalar hazırla aç kalmasın diye. Su içir bol bol. Mandalina, portakal soy, yesin C vitaminlerini. Hatta doktorunla tanıştır. Bırak onlar daha yakın zaten. Sen senede bir iki ağırlıyorsun bu misafiri. Doktor her gün üç beş karşılaşıyor. Dost olmasalar da tanışlar nihayet.

Sonra verdiği ilaçları da kullan, öksürüğüne iyi gelir, ateşini düşürür, geçirir mi hastalığı, bilemem. Doğrusu yardımcı olur da tam bititrir mi emin değilim. Çünkü denemişliğim var, ilaçlı da ilaçsız da tam 7 gün misafir kaldı bende. Doğal ürünlerle de ilaçla da destekledim üstelik.

 “Yat uyu” dedi bedenim, “sen ayaktayken bu virüsle mücadele etmekte zorlanıyorum.” Ben de yattım uyudum. Öyle ya, sen fırıl fırıl ortalıkta dolanınca, savaşçının gücünü kırıyorsun. Bırak o toplasın ihtiyacı olan enerjiyi. Bir de hemen ateşe müdahele etmemek gerek. 38in üstüne çıkınca al ateş düşürücüyü. Çünkü vücut ateşi, virüsle yapılan savaşın bedendeki dışa vurumu. Orada da sabır gerek. Dayarsan hemen ilacı, direncini kırarsın bedeninin. Bekle, sonra al önlemini.

İyi muamele ettim ben misafirime. Hiç isyan etmedim. Kaldığı sürece, “vardır bir hayır” dedim. Demek ki biraz evde oturmam lazım. Kulağım duymadı, gözüm görmedi, burnum tıkandı bir müddet. “İyi o zaman” dedim, “içime döneyim bu ara, belli ki dışarıdan yok fayda”.

Sonunda, o da gitmeye karar verdi. Aman çok memnun kalıp tekrar gelsin diye değil bu misafirperverlik, sadece gelince kavga yerine hoşgörü sundum ona. Aslında savaşan hücrelerim oldu, ruhum değil. Bir kaç yıldır hiç uğramamıştı bana. Hoş geldi ve güle güle de gitti.

Çimen Erengezgin