- Kategori
- Şiir
Hayalet yüreğin
Bazen,
Öyle sağlam basarsın ki,
Toprağa...
Sanki,
Tek sahibisindir,
Bu yer ve yurtların...
Bazen de,
Basamazsın yer kaymıştır sanki,
Ayağın değmez toprağa...
Hani yok gibi varsın,
Tedirgin ve kaygılıdır,
Havan ve nefesin...
Üşürken hayalet bedenin,
Yorgun düşer,duymaz ayakların,
Sanki,
Kör bir kuyuya düşmüş de yüreğin,
Yuttuğu karanlıkta boğuluyor...
Korku desen değil,
Hüzün desen hiç değil,
İçimde bugün;
Gözleri derine şüpheli bakan,
Ürkek ve titrek bir kuş öter sanki...
Kim der ki, nedensiz?
Kim bilir? hala bedensiz...
(ABBA: 17 Aralık 2013, Ürkek ve Titrek Memleket Havaları...)