- Kategori
- İlişkiler
Hayat, aşkı yaşadığım kadardır!

Yine oturup yazmışım bir şeyler,
Yine seni anlatmış durmuş kalemimden akan mürekkepler...
Sen gelmişsin gözlerimin önüne.
Elimi uzatıp dokunabilmek istedim,
Kalbimdeki acı hissiyle kendime geldim,
Sen gözlerimin önündeki hayaldin...
Anlatmak isteyipte anlatamadığım sözlerimdin.
Şimdi sana gözlerini ne kadar kıskandığımı anlatsam,
Hoş anlatamam kelimeler utanır, ele avuca sığmaz,
Zaten anlatmaya çalışsamda, o sevgisiz kalbin alamaz, anlayamaz.
Yine anlam veremediğim bir düşünce aniden yerleşiverdi beynimin her köşesine...
O gözlerin, öpmeye doyamadığım gözlerin,
Nasıl bakar başka gözlere?
Ellerin nasıl dokunabilir,
Ellerin ellerine?
Ağlar yine kelimeler, durmaz kalemim,
Niye?
Gelmişsin yine baş köşeye,
Kurulmuşsun yine düşüncelerime,
Tahtına oturtmuşum seni yine,
Kalbim ellerinde...
Yönet beni aşkınla,
Bedenimi öldürsen, ben yine severim seni ruhumla...
Bed dualarımla lanetlenirsin belki,
Seni sevmez kimseler ağıtlarımla...
Bir hikayemiz olur belki de,
Küçükken, çaresiz bir çocukken annem tutardı ellerimden,
Şimdide sen tutmuşsun yüreğimden,
Acıların en büyüğünü hissettim en derinden,
Sevilen sen,
Mutlsuzluk oluvermişim ben,
Aşkmışsın sen,
Koca bir 'HİÇ'mişim ben,
Yine senin için içmişim ben...
İçtiklerim sarhoş etmiyor ki beni, unutturamıyor seni...
Aşkını sarhoşuyum ben...
Daha çok sevdiriyor ve beni hiç bir şey ayıltamıyor...
Kalpsin sen,
Aşkısın sen,
Sevmezsin ama yürektesin sen!