16 Haziran '15
- Kategori
- İlişkiler
Kendi kendime konuşurken (korkma deli değilim)
Şunu dedim;
Anlam yükleme.
Bütün yaşananlar, aşklar, anlamamazlıklar, anlaşmazlıklar, hayalkırıklıkları, ötelemeler, geri adımlar, yaşanamamışlıklar ... lar ve lar... hepsinin temeli bu. Halbuki biraz uzaklaşsan hayallerden , rüyalardan biraz gerçeğe dönsen . Belki biraz basitleşir hayat.
Basitleş.
Üzerindeki giysilerinden bile arınmış hisset.. Çırılçıplak kal. Öz gür leş ... Hecelemeden direkt söyle. Gerçekliğinin farkına var.. Uç... Aç kanatlarını .. Sonsuz olduğunu olmasanda hisset... Ayağa kalk ...
Keşke kolay olsa dediğini duyar gibiyim.
Kolay değil . Ama imkansızda değil.
Tamamen hayatın dışına çık , yaşaman gerekenleri yaşama demiyorum . O zaman hayatın bir anlamı kalmaz. Yediğin yemeğin , gittiğin yerin hiçbir keyfi zevki kalmaz.
Yaşa, ye, gül, eğlen, iç, seviş hatta delilik olsada aşık ol!
Demek istediğim ''Zorlama''.
Olmazı oldurmaya çalışma. Eğer önüne geliyorsa birşeyler yaşa gitsin. Ama bildiğin bir gerçeği hayale çevirme... Zaman kaybı , kısa hayat için oldukça uzun. Bir durup dinlen ve kendine zaman ver.
İşte o zaman özgürleşeceksin...