Hayat

Babasızlık değil, beni üzen kafasızlık,

Bana itibar edilmezdi çünkü çevrem itibarsız,

Söyle, hiç olur mu millet intibahsız?

İntibahsız millet olur mu intiharsız?

Bazen yandaşım, bazen de muhalefet,

Bu muharebe öncesi son kanlı mütareke,

"Çocuklar ölsün mü?" diye edilen müzakere,

Kitaplar da çözemediyse yok çare cehalete.

Bıraktığım değil, düşündüğüm kadar varım

Tertemiz yollara çamurlu iz bırakanlar utansın,

Bu dünya cehennem, paran yoksa yanarsın

Ve yandığın kadar öğrenirsin hayatı.

Tetiği çekmek kolay, peki ya çekmemek?

Sabahleyin evden kaçıp akşamı beklemek,

Sevdiğin kızı görmek, ardından kekelemek,

Boş döngüsü hayatın, bir daha sevmemek.

Hayatın iki yüzü, düğün ve ölüm

Seçim elinde değil, çünkü bu kördüğüm,

Cahiliye adeti, ipler düğüm düğüm,

Kimsesizler mezarlığıydı en son gördüğüm.

Kimi nefret eder, kimileri sever,

Kadınlar falcıda, çünkü ancak o över,

Kimileri sevinir, kimileri evlenir,

Kimi de aklındakiyle dünyadan çeker gider.

Öğrenciyim. Şiir yazıyorum. Kimse okumuyor. "Bir gün gelecek, tükenmiş baskıları nedeniyle arad..