- Kategori
- Şiir
Hayata sarıl

Vapurdan İstanbul...
Hayata sarıl, onu ilk kez kucaklar gibi,
Öyle sarıl ki her gün seni bir daha kucaklamak istesin.
Kıyısından tutanlar hayatı,
Hakkıyla yaşayamazlar;
Kiracı gibidirler dünyada.
Oysa madem geldik dünyaya,
Doya doya yaşamalı hayatı, her anıyla.
Bugünü son gününüz gibi yaşayın,
Belki bir daha göremeyeceğiz sevdiklerimizi,
garantisi var mı?
Belki sevdiğiniz çiçeği son kez koklayacaksınız,
Ne malum belki son kez güleceksiniz hayata, son kez bakacaksınız Güneşe...
O yüzden her gününüzü bir öncekinden daha dolu, daha doyumlu geçirin.
O'na sevdiğinizi söylemeyi ertelediyseniz şimdi değil de ne zaman,
Belki sonrası hiç ol(a)mayacak.
Ertelenen hayaller, ertelenen hayatlar belki sonsuza dek ertelenecek.
Şimdi ne yapın edin hayata sıkı sıkı sarılın, yarın yaparım demeyin,
Şimdi tam zamanı...
Hayata sarıl, onu son kez kucaklar gibi,
Öyle sarıl ki seni hiç bırakmasın...