- Kategori
- Ruh Sağlığı
Hayatımız psikoloji
Bir vakitler çok rahatsız ve sıkıntılı günler geçiriyordum. Çok iyi bir işe girmiştim ama işe girmenin huzurunu bile yaşayamadan, tansiyonum düşmeye başladı önceleri sık sık. Sonra bu halsizlik ve başdönmeleri iyice artmaya hayatımı kısıtlamaya başladı. Giderek işten eve gelince hiç bir yere çıkmamaya başladım."Ya gittiğim yerde başım döner ve tansiyonum düşerse rezil olurum sonra." Bu düşünce zihnime yerleşti ve kendimi eve kapatmaya başladım.Ben bu tavrımı sürdürdükçe kendime acıyıp, kadere küsüp, yatağıma uzanıp ağlamayı seçtikçe daha da kötüleşiyordum. Hatta bir ara rahmetli anneme "anne ben yolda yürürken sanki yer çukur da yürüdükçe oynuyor gibi geliyor beynimin sersemlik hissinden " dedim. Annem buna çok üzüldü tabii. Korkuyla yüzüme baktı. Neyim vardı ki benim. Derken en zor aşamaya girdim. Beyin Cerrahisi, kulak burun Boğaz, Endokrin....muayeneler, tahliller, EKG'ler, Tomografiler...Zaten dermanım yoktu ve yine de bir umut koşturuyordum.Yalnız yaşıyordum ve bu da psikolojimi daha çok bozuyordu. Kimbilir kaç kez çarpıntım olduğu için ölüyorum diye hastanelerin acil servisine gittim... Teşhis konulamıyordu bir türlü. Beynimde de bir şey yoktu çok şükür ama...neyim vardı bilinmiyordu. "Psikolojik olabilir" dedi son gittiğim doktorlardan birisi. Ben diretiyordum. Psikoloji insanı böyle çöküntüye uğratabilir miydi...Bu kadar kalp çarpıntısı baş dönmesi, beyninde uyuşma yapabilir miydi.. İmkansız diye düşündüm. Kesin benim vücudumda bir hastalık başlıyor..
En son Ankara Üniversitesi Psikoloji bölümünde, muayene olduğumda doktor, tam da benim şikayetlerimi sıralayıp psikosomatik bu rahatsızlıklar deyince, hayatımın seyri değişti birden. Yalnız "derhal hastaneye yat" demişti bana.Nasıl olurdu bu. Gidip bavulumu alıp gelmezsem boş yatak kalmayacaktı ve ben 2 ay sürecek bu tedaviden faydalanamayacaktım. Zor bir karardı ve fazla vaktim yoktu.Gidip Genel müdürümüzle konuştum. Bu tür bir tedavi sicilimde olumsuzluk olur muydu acaba .O pek sıcak bakmadı bu tedaviye. "Günlük tedavi ol hastaneye yatma bence ne olur ne olmaz. Psikoloji bozuk derler sonra " dedi ama sıkıntıyı yaşayan bendim.. Hemen eve gidip apartopar hazırladım bavulumu ve psikosomatik Polikliniğinde iki ay yattıktan sonra , derin bir nefes alıp hayata yeniden başladım sanki. Gün be gün çarpıntılarımdan baş dönmesinden ve durmadan değişen tansiyon sorunumdan kurtuldum. Demek psikoloji bizim vücudumuzun her yanına hükmeden, duruma göre mutluluk halinde canlandıran, keder biriktiğinde bizi durduk yere ciddi hastalığımız varmışçasına günlük hayatımızı bile yaşayamayacak hale getiren bir anahtar konumundaymış. Ben de daha geç kalmadan bu gerçeği öğrendğim için çok şanslı sayarım kendim. Yoksa yıllarca acil kapılarında koşuşturacaktım..
- Toplam blog
- : 148
- : 384
- Kayıt tarihi
- : 21.09.07
Merhaba... Üniversite mezunu Kamu İdaresinde çalışan bir bayanım. Ankara'da iki oğlumla yaşıyorum..