Hayvan sevgisizliği üzerine

Sokak hayvanları dedik sahip çıkmadığımız hayvanlara! Canlı olduklarını hep unutarak hiç düşünmeden. O kadar yerleşti ki dilimize bu ifade, çok basit geliyor söylemi, sokak köpeği, sokak kedisi, pis, tehlikeli, hastalıklı… Sokak hayvanları işte onlar! Her gün baktığımız ama bir türlü göremediğimiz. Yanlışlarımızdan doğan yıkıcı sonuçların dilde ifade biçimiydi işte bu yerleşen vicdanlarımıza! Ayıbımızı böyle dillendirdik.

 

Sevgisiz, ilgisiz, soğuğuz... Her gün bir ağacın dibinde uzanan, çöp konteynırlarından aniden fırlayan, otobüs duraklarında bizlere eşlik eden… Özetle çok şey değil bizden istedikleri, biraz sevgimiz olsun verebileceğimiz bir de sıcacık bir yuva.

 

Ne dersiniz çok mu fazla istedikleri?