- Kategori
- Kültür - Sanat
Hellsing

Google İmaj
http://en.wikipedia.org/wiki/Hellsing
Hellsing, bir çoğul okuma-yazma-çizme eseri.
Hellsing, Helsing’den geliyor
http://en.wikipedia.org/wiki/Abraham_Van_Helsing
Ayrıca, bu Helsing’in filmi de var, yani bu da başka bir ara-bağ
http://www.imdb.com/title/tt0338526/
Helsing Dracula’dan geliyor. Bir baş kahraman da Dracula’dan geliyor. Yani, bu bir edebi bir ara-bağlı (interconnective) eser
http://en.wikipedia.org/wiki/Dracula
Tuhaf bir biçimde, animesini mangasından önce izledim. Ancak arada böylesine bir fark olduğunu yeni öğrendim. Arada ben de değiştim tabii ki.
Eğer bir eserin telif hakkı hala sürüyorsa, para verip bir meta-seri ve/ya marka kiralama yapabiliyorsun; ancak telif hakkı bitmişse, kafana göre, kel alaka kahramanları, aynı öyküde biraraya getirebiliyorsun. Bu edebiyatta da var ama bu sıralar avangard sanat ürünlerini çokça veren çizgiromanda daha çok var
http://en.wikipedia.org/wiki/Meta-series
Tabii ortaya çıkan ürün bir hiper-tekst (öte-metin) olmakta ve bu doğrudan siberuzay çağının bir sonucu
http://en.wikipedia.org/wiki/Hypertext_fiction
Hellsing tüm bunlar.
Yaratıcısı feci uçuk. Bunu, serinin İngilizce baskısının 1. cildinin sonundaki, yazarın küçük notlarından anladım.
Manganın metni, kötülükte sınır tanımayan / yapabileceklerinin sınırı olmayan eski kötü ve yeni iyi birinin yaptıklarını epeyce anlatıyor. Bu açıdan kara-kara-mizah dozu epeyi yüksek diyebiliriz.
Tabii kan gödeyi götürüyor, hatta kasap çop çopu ortalığı götürüyor. Dayanamayacaklara önermeyiz.
Ancak manganın çizimleri özgün. Özgünlük, yaratıcısının klasik grafik eğitim almasından dolayı.
Ne mangalarda, ne Yanki çizgiromanlarında görülmeyen özgün kadrajlamalar, kamera açıları gibi ayrıntılara sahip. Hatta şunu söyleyebiliriz: Çizimleri Sobotta anatomi atlasının dayandığı, katı-opak dokuların içinin hiçbir bakış açısıyla gösterilemesinin anatomik sınırına gelip dayanmış, arada onu epeyi de zorlayıp geçmiş.
Artı, çizginin ironisi ve ‘sence of humour’u var ki bu çok çok nadir görülen bir durumdur. (Örneğin ‘Corto Maltese’, bunu hep dener ve çok çok nadiren bir iki kadrajda becerebilmiştir.)
Ara şerh: Bilimkurgu yazarı Asimov, bir gün sert bir eleştirmene toslar. Eleştirmen, ona Asimov’un yazdığı bir romanı, yalnızca kendisi yazdı diye anlayamayacağını söylediğinde, hayrettir ki dinler ve ikna olur ve bunu da otobiyografisinde anlatır.
İşte işbu manga da, tıpkı ‘Ghost in the Shell’ gibi, yaratıcısının anlayamayacağı anlatı alanlarına varmış durumda.
O örnekleri henüz görmedik ama bir manga, ilk kez Batılı formatta, yani soldan sağa ve yeniden görsel düzenlenerek basılmış ve sonradan bundan vazgeçilmiş. Yani manga, bu açıdan da hiper-tekst ve hiper-vizüel: Aynı yazılı öykünün birden çok görsel örneği var.
İlk 3 cildini okuduğum kadarından biliyorum, (İngilizce olarak) 22 cilt edecek denli dolu dolu bir seri değil, % 33-50 verimi var ama o bile yeterden artar durumda. Çünkü eksik bölümlerden fazla bölümlere geriye dönünce, yani bir hiper-okuma yapınca, duygularınız acaip etkileniyor, uçma duygusu veriyor.
Dolayısıyla, Yeryüzü’nde uçmak isteyen tüm okurlara önerilir.
Dipnot: Okurun tüm mangayı bir cehennem şarkısı olarak baştan kabul etmesi gerektiğini belirtmiş olayım. Ya da: Bir cehennem şarkısıyla Yeryüzü’nde uçulacak zamanlardayız kardeşlerim. Ya da: 19. Yüzyıl sonu (neo-) gotiğinden sonra, 21. Yüzyıl başı (neo-neo) gotiği.
Ahan da, son bir kıyak
http://www.cizgidiyari.com/forum/anime-ve-mangalar/32938-hellsing.html