Hep gülerdi

Bir büyük insanın çöküşüne tanık oluyorum. Onu 1974 yılında tanıdığımda yükselişin zirvesindeydi. Bir klasör dolusu tapusu vardı.Yani 34 sene öncesinde , ben yeni avukatlığa başladığımda ilk müvekkillerimden biriydi. 34 senedir birlikte çalışıyoruz.

- Ne oldu?

- Başım döndü

- Git yat , dinlen biraz

- Yok bir şey geçer şimdi.

Urla da sanayi sitesi inşaatına girince çöküş başladı. Aynı zamanda ekonomik kriz çıkınca hepten çöktü. Dört sene daha dayandı, bütün mallarını sattı. Dükkanların kiraların ödeyemedi. Tahliye edildi.

Şeker ve tansiyonu çok yüksek.

- Başım döndü

Ayakta zor duruyor.

Onu büyük yapan gülmesiydi.Her şartta gülmesini bilen adam büyük adamdır. Gülmeyi bilmek küçünmsenmeyecek bir kültür birikimi sürecinin ürünüdür. Kendi kızmasına bile güler.

- Başım döndü

Artık başı dönüyor. Ayakta duramıyor. Dişleri sallanıyor. Yüzü şişmiş

- Bir şeyim yok geçer.

Geçer Kasım abi, geçer . Senin yüreğin hepimizi içine alır .

Yolun açık olsun.