- Kategori
- Anne-Babalar
Her şeye rağmen sevelim
SEVGİ KOŞULSUZDUR
Dünyaya gözlerimizi açtığımız andan itibaren kendimizi bizi koşulsuz seven, koruyan, bakan annelerimizin kucağında buluruz. Büyüdükçe bu kucaktan iniyor olsak da her an onların desteği ve koruması hep yanıbaşımızda. Yaşamda seçme şansımız her an var olmasına rağmen seçme şansımınzın olmadığı ebeveynlerimizi şansımız olsa yine aynı kişiler seçerdik deriz ya hep gerçekten de öyle. Yoksa değil mi?!
Hızlı bir şekilde değişen dünyamızda değişime en çabuk ayak uyduranlar çocuklar, çocuklarımız. Onlara yetişelim derken, zaman zaman onların gerisinde kalabiliyoruz. Anlamakta zorandığımız, çözmekte başedemediğimiz sorunlarla yüzleşiyoruz. Özelliklede kız çocuklarımızla. Neden derseniz; öncelikle aile yaşamında çocuğun bakımından tutun da beslenmesine, eğitimine kadar hemen her şeyle anneler daha fazla meşgul olmaktalar. Bu anlamda çocukların eğitiminde, iyi bir insan olmalarında, ahlaki değerleri benimsemelerinde annelerin rolü çok büyük. Burdan bakarsak annelerimiz ne kadar eğitimli olursa çocuklarımızda o derece iyi eğitilimiş olacaklar. Yani kız çocuklarımızı ne kdar iyi eğitirsek o kdar eğitimli annelerimiz olacaktır.
Çoğumuz bir araya geldiğimizde yeni nesil gençlikten hep şikayetçi oluyoruz. Sokaklarda saçı başı değişik taranmış hal ve hareketleri bize çok itici gelen gençleri gördüğümüzde , nerde eski gençlik diye esef edyoruz. İyi de dışarda dolaşan yeni nesili biz yetiştirmedik mi? Demek ki bir yerlerde bir şeyleri eksik bıarkıyoruz ne dersiniz?
İster hayat şartları olsun, ister bilinçsizlik olsun ne derseniz deyin çocuklarımızla yeterince yakın değiliz. Kundaktan çıkan çocuklarımızı toplumun acımasız kollarına bırakıveriyoruz hiç düşünmden. Ve ailesinden anne babasından yeterli ilgi ve sevgiyi göremeyen çocuklarımız, dışarıda gördüğü her şeye ya da herkese dört elle sarılıveriyor. Sonra da bize baş edilmesi zor sorunlarla geri dönüyorlar. Bu çok acı ama özellikle ergenlik döneminde çok hassas olan çocuklarımız kendilerini yönlendirmede güçlük çekiyorlar. Biz onlardan elimizi çektiğimizde, başka elleri tutuyorlar.
Sevgili anneler, çocuklarınız sizin için çok değerli onlar için mücadele ediyorsunuz tabi babalarla beraber omu omuza. Yavrularımızın en çok ihtiyacı olan “”sevgi”. Karşılıksız sevgi. Her şeye rağmen onları sevmenizi istiyorlar. Sırf iyi not aldıkları, karneleri mükemmel olduğu için değil. Sizlerin çocuğu oldukları için sevilmek ve kabul edilmek istiyorlar. Lütfen onların bu isteklerini göz ardı etmeyelim. Ancak sevgiyle yoğrulan bir insan kendine güvnen bir insandır. Her çocuk bir çiçektir. Ve hepsi farklı zamanlarda açar, kokusunu salar. Lütfen onlarında zamanını bekleyin. Mutlaka çiçek açacalardır. Er ya da geç. Sevgiler...
- Toplam blog
- : 14
- : 499
- Kayıt tarihi
- : 18.02.09
KTÜ Türkçe Eğitimi Bölümü mezunuyum, halen Trabzonda öğretmenlik yapmaktayım. Ayrıca yerel bir gazet..