- Kategori
- Şiir
Hey! '8

Dünya sallanırdı,
Kadınlar sevgiyi çıkardan, aşkı heyecandan bilerek büyürdü,
Erkekler üzerine basarak diğerinin, yükseleceğini bilirdi,
Onlar korunaklı duvarlarda sütlü çikolatalarla büyürdü.
Sevgiyi verenler onlara, parlak ve renkli kutularda oyuncak yaptılar
Sular sıçradığında yüzlerine birlikte kahkahalar attılar.
Hey!
Iraklardaki çocuk!
Erken büyürdün sen acılardan,
Çikolata çocuk ve acı çocuk diyemezdim ki,
Eşit olmazdınız ki,
Senin yüzünde çizgiler derinleşirken kara zaman,
Kara bahtın kör talihin; kör kuyularda kimsesizken,
Yarınsız, yarın bomba düşer, diğer gün meçhul, belki iki günken,
Çikolata çocuk senin topraklarından alınan benzinle okuluna şen kahkahalarla giderken
Sen,
Nasıl eşit olabilirdin ki?
Yaşlısın, üzerinde tüm dinler, tarihten gelen hesaplaşmalar ve kinler, varken
Senin için zalimdi zaman
Onlar cennetler kurmuşlar, sana düşen cehennemken,
Nasıl eşit olacaktın ki? Olmadın hiçbir zaman.
Sen acılarında kimsesizken, işte o uzaklardaki ağabeylerin, ablaların sayesinden oldu
Kim demiş dünya yuvarlak diye, işte duvarları uzayan, işte parça parça oldu.
Dünya sallanırdı
Hey!
Su sıçradı yüzlerine, kahkaha attılar çocuklar,
Oradaki büyükler irkildiler, yüzlerini korkuyla sildiler,
Yeni bir bomba mı dediler, çocukların gözleri kocaman açıldı
gitmeyen korkuyla çırptı yürekleri
Kanlı toraklarla sildiler yüzlerini.
***
http://www.youtube.com/watch?v=0Jb2uDxrMIU&feature=related