- Kategori
- Şiir
Hüzün gölgesini gezdirir sokaklarda
Göğümün içi olgun
Gönlüm sıra dışı umutlarla
bBungun nehirlerin hızını keser
derin mavilere uçar kuşlarım
yeni sözcükler bırakır sabahlara
balkondan sarkan ince telâş
düşlerden oyuncaklar kurar
her uçurtmanın altından
coşkulu bir çocuk tarihi geçer
hüzün gölgesini gezdirir sokaklarda
uzak yaz gecelerimde korkular çoğaltan
direk araları gelir aklıma
çıyanlar ve kırkayaklar
çığlıkları tasarlayamam
üzülür kadırgası yıpranmış deniz
hüzün gölgesini gezdirir sokaklarda
kurduğum şehirde her şey yeni ve olumlu
insanları seçkin ve sevinçli
sesleri çiçeklerle donanmış
oyuncakları inanmış geleceğin
aydınlık dünyasına
özenli bir çalışkanlıkla
çamaşırını mutlu yıkarım zamanın
yaşamın avlusunda ay halay çeker
ışık çağlayanı akar bulutlarından
ama ne kadar tembihlesem gözlerimi
kulağına kar suyu kaçar hüznün
gölgesini gezdirir sokaklarda
yargısız infaza sunamam yüreğimi
oğuz tümbaş
(İNCE ODA'dan)