İçim hep buruk

İçi pas tutmuş bir çeşmeden su içmek gibi hayatımın bana sundukları,

Susamışım ve içmek zorundayım damağımdaki acı tada rağmen

Dünden kalma bir ekmeği daha ucuz diye bugün almak gibi,

Sindiremesemde zorda olsa fırıncının ezici bakışlarına rağmen.

İçim hep buruk benim boşluklarım kapanmıyor yetim bir çocuk gibi

Sahici bir şefkatin varlığını bilmek bile yeterdi belki sahiplenmesemde

Gözlerin bakışlarıydı doğruları konuşan inandıklarım arasında duran

Şimdi düşünüyorum hangi gün gerçekti bakışları bu insanların diye

Susmakmıdır aslında konuşmak gidenin kaldığını bildiğim bu diyarda

Kaybolmakmıdır kazanmak kazanmanın kaybettirdiği bu oyunda

Bu karmaşamıdır hayatımızın sınavı dedikleri zor sorumuzdan biri

Herşeymi yalandı iyiye güzele dair yanan ışıklarım bu karartıda

Yazmak paylaşmaktır. Paylaşmaksa biz insanların hiç bir zaman değiştiremeyeceği vazgeçilmezimizdi..