- Kategori
- Öykü
İçimdeki balonlar patladı birer birer.(Son Bölüm)

Küçük kız o yaz 13 yaşına basmıştı.Evlerine epey uzak bir lisenin orta kısmına devam ediyordu. Her gün aynı sınıftan bir arkadaşı ile buluşup beraberce yürüyorlardı okula. Gerçi yol uzaktı ve erken kalkmaları gerekiyordu ama kalabalık, havasız otobüslere binmekten daha güzeldi böyle okula gidiş.
O Sabah arkadaşının kapısını çaldığında pencereden başını çıkartan annesi kızın hasta olduğunu ve bugün okula gidemeyeceğini söyleyince epey üzüldü. Yolda yalnız kalmıştı. Tek başına o kadar yolu yürümek pek zevkli değildi. Arkadaşı ile gülüşüp, konuşarak nasıl geçtiğini anlamıyorlardı yolun.
Tek care vardı.Otobüse binebilirdi. Duraktan bindiği araç çok kalabalıktı. Bir sürü insan Sabah işe gitmek için tıkış tıkış binmişti Kız bir sıra başı bulup tutundu. Boyu yetmediği için aracın tavanından sarkan tutacaklara yetişemiyordu.
Böyle sallana sallana giderken düşündü. Aracın içi ter ve pislik kokuyordu. Neden Sabah işe giderken yıkanmaz bu insanlar dedi içinden.
Bunları düşünürken birden bir elin omuzunun üstünden uzandığını fark etti. İri, siyah, tüylü bir el omuzundan uzanmış göğsünü tutmaya çalışıyordu. Küçük kız formasının üstünden yeni gelişmeye başlayan göğsünü tutmaya çalışan bu eli itmeye çalıştı, bir yandan da etraftan kimsenin görmemesi için dua ediyordu içinden.
El bir mağara hayvanın eli gibiydi. Küçük kızın bütün kurtulma çabalarına karşın onun minicik göğsünü bulmuş ve sıkmaya başlamıştı. Canı çok yanıyordu kızın ama içi daha fazla yanıyordu uğradığı bu hakaretten.
Birden ağlamaya başladı, yaşlar gözlerinden hiç durmadan boşalıyordu. Sesini çıkartamıyordu. Etrafta insanlar vardı ama herkes kendi telaşında idi. Onun ıstırabını anlayacak kimse yoktu.
Korkunç el sıkmaya devam etti gittikçe artan şekilde. Bir yandan da sırtından kendisine yapışan terli bir yaratıkğı hissediyordu. Yaratık hızlı hızlı nefes alıyordu aynen bir ayı gibi.
Küçük kız o anda otobüsün bir durağa yaklaştığını farketti. Birden göğsündeki elden hızla kurtuldu ve kendini otobüsten aşağı attı Durakta bekleyen kişiler otobüsten saç baş dağılmış, ağlayan bir yüzle atlayan bu küçük kıza bakakalmıştı. Kız ise kaldırıma oturmuş hırsla ağlıyordu.Hırsla ve acı ile ağlıyordu. Uğradığı bu çirkin, insanlık dışı hakareti ömür boyu unutamayacaktı.
Genç kız erkeğin omuzundaki elini hızla itip ayağa fırladı. İçlerinde bulundukları sandal bu sarsıntıdan devrilecek duruma gelmişti.Delikanlı da korkmuştu.
Bir yandan ağlayan ve çırpınan kıza bakamıyordu utancından, bir yandan da ya sandal devrilirse ne yaparız diye korkuyordu.
Sandalda olduğunu fark eden genç kız tehlikeyi anlamış olmalı ki sessizce yerine oturdu.O sıra delikanlı sandalın demirini denizden çekip küreklere asılmıştı bile.
Sandal hızla sahile doğru giderken delikanlı utançla gözlerinden süzülen yaşlara engel olamıyordu.