İçine kapanmak

Geriye dönüşü yok artık bitti, bir daha asla olmaz dediğin zaman bile içinde kopan fırtınaları bir sen bilirsin aslında. Canın yanar, gözyaşı dolar gözlerine boğazında düğümler olur ama açıklayamazsın nedenini kimseyi ya da kimseye açmazsın kendini. En büyük hata konuşmamak, karşındakine kendini kapatmak.

Yapmamak için ne kadar da çaba harcasa insanoğlu içinde tutmayı seviyor bazı şeyleri. İçinde tutamadığı zamanlar da olmuyor değil. Ama her şeyin bir zamanı var. Eğer zamanını beklerde karşındaki insana açarsan kendini işte o zaman karşındaki durup sana hak veriyor. Haklıyken haksız duruma düşmek çok acı bir şey ama bazen susmak gerekiyor. Yinede susuyorum ve zamanımı bekliyorum…
Benim sıram geldiğinde takır takır sayıyorum ve karşıdaki çıt bile diyemiyor. Bazen kaderimle oynadığımın farkındayım. Önüme gelen fırsatları tepmek gibi bir başarım var. Her neyse hayat bir okul, biraz acımasız bir okul ama harika dersler veriyor insana. Durup düşününce vay ne çok şey öğrenmişim ve ne çok değişmişim diyorsun. Bu hayat okulunda olduğumuz sürece daha neler öğreneceğimi merak ediyorum… Küçük Kız…