- Kategori
- Şiir
İki kurşundu bitiren

Bir kurşun yeterli mi diye düşündü adam,
Eşinin kendisine olan büyük sevdasını öldürmeye
Yeter diye düşündü sanırım, sıktı kurşunu eşinin kalbine
Beceremedi, eşi yanlışlıkla sandı ve sesini çıkarmadı.
Oysa yanlışlıkla olmadığını bal gibi biliyordu.
O sadece emek verip büyüttüğü sevdasını gömmek istemedi
Oysa adam kararlıydı, bu sevgi ona büyük gelmişti taşıyamadı.
İkinci kez niyetlendi, kurşun bulamadı,neyseki sevgili arkadaşı
beklemediği bir anda verdi onun eline kurşunu
Adam ikinci kurşunuda hiç düşünmeden sıktı eşinin kalbine
Kadın yerlerdeydi, baktı kurşunla ölmüyor, bıçağa sarıldı,
Her bıçak darbesi bitiriyordu kadının içindeki sevgiyi
Başarmıştı adam sonunda eşinin sevgisini öldürmüştü.
Unuttuğu bir şey vardı. Eşini değil, eşinin içinde büyüttüğü
Kendisini yok etmişti, farkında olmadan.
Eşi için onların sevdası ve mutlulukları farklıydı herkeslerden
Şimdi herkesle olan farkları kapandı, onların yuvalarına benzedi.
cıvıltısı olmayan kuru bir yuvaydı artık onlarınkide