Ölme eşeğim ölme, daha bahar gelecek

Kış uykusunda gibiyim uzun zamandır. Elim bir türlü klavyenin tuşlarına basmak istemedi ne hikmettir anlamadım. Pire için yorgan yakandan yazmak için esinlenen ben dört aydır kımıldamıyorum. Bu gün esiverdi işte yine karşınızdayım. Bu gün aklıma şu Arap saçına dönen memur maaş zamları geliverdi. Hadi bahar güneşi, bas artık tuşlara dedim.

Ne olacak bu memurun halleri bilemedim. Aylardır hükümet üç kuruş zam verecek diye kukuma kuşu gibi bekliyoruz ama nerde bir türlü anlaşamadı vekil amcalarla sendikacılar. Anlaşırlardı da bizim vekil amcaların başlarını kaşıyacak vakitleri olmadığı için zaman ayıramıyorlar. Oysa kendi maaş zamlarını gecenin bir yarısında halk deliksiz bir uykudayken oy birliğiyle imzaları basıverdiler. İş memur zammına gelince vakit bulamadılar bir türlü, haklılar da zaten adamların başlarını kaşıyacak vakti yok diyorum yaaa! Acaba yeni kadro filan açsalar mı? Vekil başı kaşıyacak memur o zaman  belki vakit bulurlar ha ne dersiniz?

Rahmetli bir büyüğümüz demişti ki; benim memurum işini bilir. Nerde biz ancak sabır taşı gibi beklemeyi biliyoruz. Sayın büyüklerimiz zaman bulup da bizim zamları verecekler diye çatlamadan oturmayı öğreniyoruz. Bir büyüğümüz de yavrularımızı yetiştiren öğretmenlerimizin işini küçümsemiş, ne yapıyorlar ki gidip gidip geliyorlar 1800tl maaş alıyorlar diye tespitte bulunuvermiş. Dindar geçinen sayın vekilim, peygamber efendimiz demiş ki; bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum. Biz sizin köle olmanızı değil çalışanın emeğinin karşılığını vermenizi istiyoruz. Hani kendiniz için bir gecede geçirip ertesi ay zamlı maaşlarınıza kavuşmuştunuz ya, bizleri de bu şerefe  erdirin artık.

Rahmetli büyüğümüzün sözünü değiştiriyorum; benim memurum işini bilir değil, benim vekilim işini bilir. Hadi bakalım biz yine sabır taşı olmaya devam edelim. ÖLME EŞEĞİM ÖLME BAHAR GELSİN YONCALAR YEŞERSİN.