- Kategori
- Deneme
İki şehir ve ben
Ayrılıklar kimi zaman bir buluşmanın hatırlatır kısmını yansıtır, kimi zamanda hatırlanmak üzere, unutulmayı başlatır.
Yüzünü sayılı kereler görüp hatırladığınız birinin hatıralarını anlatır belki bir şehir ve o şehirde mutlulukları ve unutulmuşlukları anımsarsınız.
Bir cami kubbesinin işlenişinin içinizdeki yansıması gibi gülümser size ve bütün heybetiyle gökyüzüne uzanırken, tepeden bakar ince ve narin ezan sesiyle...
Böyle bir hatırlatma içime işler her İstanbul a gidişte.Çünkü Ankara babam, İstanbul anmadır da ondan...Ne bir eksik nede fazla...Birinin soğuğunda ısınırım, diğerinin hırçın dalgalarındaki teknesinde bulurum huzuru.
Bir gülüşle martıları uçururum gökyüzüne...Uçağın süzülüşündeki sıcacık yaz günlerinde, ekmek üzerine sürülen torba yoğurtlu şekerin tadını hala anımsarım.
Ne bir tanıdık yüzdür İstanbul sokakları, nede vazgeçilmez bir akşamın ufkundaki nağmeleridir.
Sanki her yerde onlar, her yerde sesleri var gibidirde, ben yanılmışlığın aziziliğinde, şaşıp şaşıp dururum öylece....
İçime çektiğim bir nefes dumandır İstanbul geceleri.Her ışık hüzmesinde, çocukluğumun anıları gizlidir.Daha o zamanlar hayalini kurduğum yazıların;soru işeretleri, virgülleri ve noktalarıdır, kafamda uçuşup çılgınca dans edenler.
Ya Ankara...Durulmuş bir yüreğin sığındığı tek yer olupda çıkmıştır hayallerimden...
İki şehir ve iki insandır onlar, karşımda.Birinin diğerine üstünlüğü olmaksızın, yürek sancısıdır.
Sırtımdaki boya sandığıyla, yüzlerce insanın ayakkabılarını boyarım İstanbul gündüzlerinde.
Bir çocuğa verdiğim şeker, bir gülüşe sattığım kinlerimin izleridir belkide...
Bu yüzden sevdiğim ve hep seveceğim bir şehrin portresidir yüzüme yansıyan.
Sevmediğim yönlerini anımsatan Ankara varoşları...
Bir çocuğa verilmiş bir çift ayakkabının yoksulluğunu anlatır. Sonrasında hayallere; ayakkabısını düşüren kükedisinin zavallılığı giriveriri aniden.
Kartpostallardaki iki aşığın sarılmış kolları girer araya. Bedenleri yanyana, kolları kenetlenmiş birbirine.
İşte İstanbul da öyledir benim için...
Yamalı çorap da olsam İstanbul sokaklarında, bir çift rugan ayakkabı oluyorum diğerinin varoşlarında...
Şimdi de elsallıyorum gökteki martılara...
- Toplam blog
- : 2
- : 298
- Kayıt tarihi
- : 13.09.09
Yazı yazmayı seviyorum. 11yıldır yerel bir gazetede amatör olarak köşe yazarlığı yapıyorum. Halkla i..