- Kategori
- Şiir
İki yüz

Hayalimde oynatırken seninle başrol oynadığımız filmimi
Her gece uyumaya yakın
Kapatırım gözlerimi perde açılır ve ilk seni görürüm
Bazen İstanbul’da Adalar da bazen İzmir’de kordon da
Sanki gerçekmiş gibi heveslenirim
Doğum günümde sevdiğini fısıldarken kulağıma
Çocuk gibi gülen gözlerin gelir aklıma
Tek seyircisinin ben olduğum bu filmi izlerken
Birden ürperiverir içim, kapatırım gözlerimi
Ayrılığı, senden öğrendiğimi görmek istemem
Sen arkana bile bakmadan giderken
Sebebini bile bilmediğim ayrılığı bana yaşatırken
Bana bir elveda demeyi mi çok gördün
Öteki yüzünü göstermesen ölür müydün?