- Kategori
- Şiir
İlmikteki katre
hayallerim,
hayallerime ağlıyor
anne,
yaşamın
küf kokan
nemli duvarlarının arasına
sıkışmış,
çaresiz
kalmış artık
paslı prangalara sarılmış
kolları,
cellat düşüncelere esir edilmiş
suçlu bulmuş
masum bakışları
hiçe sayıyor ayakdaki sehpa
sürüklenerek,
götürülüyor
son nefesine doğru
umutlarım,
penceredeki perdenin arkasına
saklanmış gizlice
boynunu bükmüş tebessüm ediyor
yaşlı gözlerinden
bir damla süzülüyor
yanağına
sallanırken hayallerim
can çekişiyor
ilmiğin altında