- Kategori
- Şiir
İnadına ekmek

Ekmeğin efendileri
Kriz var dediler.
Kapı dışarı ettiler
Birkaç işçiyi.
Arkasından daha, daha
Gelecekti.
Belki,
onlarcası belki yüzlercesi.
Karardı yüzler,
Kararan yüzlerde
Bir mum gibi söndü umut,
Bir parça ekmek,
Eve götürmenin verdiği mutluluk.
Gece karanlık bir bayrak
Gibi dalgalanmaya başladı.
Boşluk hissi,
Belirsizlik,
Sıcak yaz havası
Terleyen bedenler,
Boş tezgahlarda
İşten atılan, gidenler,
Sonra, kulaklara çalınan
Onların sesleri.
Issız gecede
Dolaşıyordu sanki nefesleri.
Ve hatırlanan yüzleri,
Şimdi buradaymış gibi.
Geri dönecekler mi?
Ah, keşke, belki sesleri.
Sancıya dönüşen
Sıkıntılı bekleyiş.
Gittikçe belirginleşen
İç çekişler.
Hırsla bir kalkan
Bir inen çekiçler.
Fısıltıyla konuşmalar
Seslenişler
Arasında.
Sancılı bir bekleyiş
Başladı geceden sabaha
Bir umut,
Doğacak mı taze şafağa.