- Kategori
- Şiir
İnsan bilse

Kamerin nûru kitabım
Kâinatta dünya bir nokta ise
Nokta içinde ne olur bir kimse
Hâlbuki kâinat bile muhakkak
Allah’ın yanında zerredir ancak
Tek bir “Kün” emriyle her şey yoktan var olur
“Yok ol” dediği de o anda yiter varken yok olur
Hem insanın evveli nedir bilse
Şöyle düşünse uyanışa gelse
Şu insan idrar yolundan atılan
Bir damla pis sudur rahme katılan
Sonu ise iğrenç murdar bir gövde
Sevenleri bir gün durdurmaz evde
Yemek içmek ve uyumaya muhtaç
Sayısız şeylere duyar ihtiyaç
Nimet ve rızık bulursa sevinir
Yokluk ile yoksullukla dövünür
Eğer ona dokunursa bir zarar
Ümit keser kalmaz onda bir karar
Refah bulsa şımarır haddi aşar
Nefse uyar şerre günaha koşar
Zenginleştikçe hep dünyaya dalar
Cimrileşir damlatmaz parmak yalar
Gurur duyar makam mevki servetle
Böbürlenir Hak’tan gelen nimetle
Devran sanma hep böyle dönmez
Allah kibirliyi haddi aşanı sevmez
AyferAYTAÇ.COM