- Kategori
- Psikoloji
İnsan kendinden sıkılır mı?
Çok yorgunum, neden derseniz sanırım neyin doğru oldugunu düşünmekten, amaan diyebilmek isterdim, şu hiçbirşeyi takmayan insanlardan biri olmak isterdim, nerde sabah orda akşam yasamak isterdim, isterdim de isterdim. Bu melankolik, depresif halimden kurtulmak isterdim. Hiç memnun değilim kendimden şu aralar, üç beş gündür kendime küstüm, insan kendine küser mi hiç? Kendine küsme gibi lüksü var mı? Zaten nereye gitsen seninle geliyor kendinde, nasıl olur da küsersinn? Küsersem belki kendine çeki düzen verir diye düşünmüştüm bu manyak ruhum... başarılı olmadı bu küsme eylemi... Başka bir şey denemek lazım ama ne? İsyankar, huzursuz, huysuz ruhuma ne iyi gelir bir bilsem... Belki hava değişimi almalıyım delirmeden:) ama değişik bir yere gitsemde yine kendimle gidiyorum değil mi? Kendimden kurtulus yok! Kafamdan, kafamın içindekilerden... Nereye gidersem gideyim kafamı da götürmek zorundayım, içindeki düşüncelerle birlikte...Tebdili mekanda ferahlık olmuyor yani di mi? Yani ölsek bile eger ruha inanıyorsanız bedeni terkedip ruhunuzla basbas kalıyorsunuz yani bu dünyada değil öbür tarafta bile size rahat vermiyor, sonsuza kadar sizinle kalıyor.. Bu durumda bize ancak şükretmek düşüyor ve kendimizle olabildiğince iyi geçinmek...
Düşünsenize birgün hayal bile edemiyeceginiz kadar değişik bir yerde uyansanız ve bütün bu yaşadıklarnızın rüya olduğunu anlasanız. Hersey bir rüyadan ibaretmiş, bütün yaşadıklarınız... Herşey sadece bir hayalmiş..
Hani ana karnında ikizler konusuyorlarmıs, biri diğerine diyormus ki 'Çok az zamanımız kaldı yakında ölücez, çok korkuyorum' öbürü de diyormus ki 'Korkma belki daha güzel bir yere gideriz kimbilir' diye...
Belki bizde ana karnındayızdır kimbilir...
- Toplam blog
- : 20
- : 1230
- Kayıt tarihi
- : 11.10.06
Yunan dili ve edebiyatı mezunuyum.. İçimdeki yazma isteğine mani olamayınca, madem yazıyorum yazdıkl..